15-04-17

Paasvakantie en co

Zaterdag vandaag... De paasvakantie zit er bijna op. Blij dat we in de krokus pakten wat we konden, want de laatste weken loopt het niet zo super en soepel.

Er waren de verschillende onderzoeken om te kunnen deelnemen aan een studie in UZ Gent, waarvan nog eentje te gaan komende woensdag zodat de studietrein ook kan vertrekken. Er was het gesukkel met pijnstillende medicatie die maar niet op punt geraakt met dus bijhorende ongemakken... Van vermoeidheid naar pijnmomenten die onhoudbaar werden, naar geen pijn maar dan wel weer zetel en emmer als gezelschap... 

Bovenop dan nog eens wat onnodige prive-perikelen die het allemaal nog zwaarder deden doorwegen en waar we nu - uit noodzaak - zware beslissingen hebben in genomen, vooral omdat ze niet alleen extra problemen voor mij meebrachten, maar ook mijn zoontje betroffen. Een wijze les : als je een kind niet wil kwetsen, doe dan vooral hetgeen hij het liefst ziet in de wereld geen pijn, want zoiets doe je nooit ongestraft. Een kind is namelijk de strengste rechter... 

Veel uitstapjes zaten er dus niet in, al hebben we geprobeerd wat we konden en zijn we er toch in geslaagd nu en dan toch iets gedaan te krijgen, waar we best wel ook blij om zijn. 

Een heerlijk onverwacht etentje in Captain Cook na het meepikken van een paar prachtige openluchtheatervoorstellingen tijdens De Gevleugelde stad Ieper deed ons ferm veel deugd. Mama betaalde achteraf een paar dagen de rekening, maar het kon ons niet meer worden afgenomen...

Samen een filmpje meegepikt dankzij Tegoare Ieper die zorgde voor gratis inkom en vervoer naar Kinepolis. The beauty and the beast hebben we dus ook weer gehad! Supermooi! 

Ik ben wss alweer een paar zaken vergeten, aangezien de laatste dagen net iets tè heftig waren, maar gisteren was het voor ons een namiddag en avond om nooit meer te vergeten... Een "top of the bill" verrassing van een schat van een "madam" !!! ( sorry, Mieke, ik weet je dat je geen madam wil zijn, maar deze "madam" heeft een heel andere betekenis! ;) ) 

We werden om 14u30 thuis afgehaald... Ikzelf met een klein hartje, want ik was nog steeds niet al te best. Een lieve babbel van mijn "kleine" broer had me wel wat opgebeurd die morgen, ondanks de pijn. 

Nu, ik dwaal weer af. We gingen richting mijn roots : Sijsele. Waar we na maanden eindelijk nog es bij mijn Tanteke ( van bijna 96!!! ) en mijn Peter ( ookal boven de 90 ) langskonden... Het gezicht vol ongeloof alleen al was super!!! Daarna kregen we in het machtig mooie gezinnetje een heerlijke speltpasta voorgeschoteld, die ons enorm smaakte, kyran at zelfs twee volle borden leeg!!! 

En dan, nog es een verrassing van formaat : tot aan de deur van het Brugse concertgebouw toe wist ik dus van niks. ( Mijn sloeber van een zoon dus wel! ) Ik was zelfs nog nooit in dat gebouw binnen geweest... Dan kreeg ik een ingangskaart in de hand gestopt : eentje die toegang gaf tot een concert van de kersverse "liftoff" Tamino. Wie had ooit gedacht dat ik nog een live concert zou mogen en kunnen meemaken??? En tegelijkertijd ook weer een mijlpaal voor Kyran mocht meebeleven : Zijn allereerste muziekconcert ooit!!! En wat een kerel : Hij heeft niet enkel een stem die alles aankan, maar heeft een persoonlijkheid om "u" tegen te zeggen!!!  Een lieve, bescheiden jongeman met een prachtige uitstraling, en wat mij betreft een serieuze carrière voor de boeg! Toen we na het optreden een handtekening kregen en met hem op de foto mochten, en ik hem vertelde dat het Kyrans eerste concert was, keek hij Kyran aan en zei ( met mooi gebaar ) "Wat een eer voor mij"... Je kan je dat gezichtje wel voorstellen van het ventje : en meteen ook een meter groter!!! ;) 

Lieve Mieke, Stefan en kids : dikke dank je wel om ons dit te laten beleven... Ik denk niet dat jullie beseffen wat dit voor ons heeft betekend... 

Ook aan Tamino - die onze situatie niet kent - een dikke vette pluim om het van eerste optreden van mijn hartje zo'n onvergetelijk mooi moment te maken, met handtekening, foto, alles erop en eraan!!! 

Hopelijk kunnen we van de laatste dagen van de vakantie nog wat genieten, en voor ieder van jullie : maak er een mooi Paasweekend van, en vergeet niet : 

 

CARPE DIEM 

13:54 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

26-03-17

Het wordt spannend... Alweer...

Alweer - iets te lang - geleden...

Ondertussen zijn we aan het aftellen naar de Paasvakantie!

Maar niet zonder eerst nog een portie stress en zenuwen... Komende week wordt namelijk niet van de poes : een hele resem onderzoeken in UZ Gent, waar ik niet voor sta te springen - er zitten 2 dagen in waarbij ik te lang moet nuchter blijven - om te bepalen of ik in aanmerking kom voor een studie. Bij deze : wie bid, bid aub mee voor ons, wie kaarsjes brandt : steek er aub eentje aan voor ons... 

Even vergat ik hoe erg de situatie is, aangezien ik onlangs door de nogal onhoudbare pijn ( er gebeurde niks meer, ik had geen fut meer, was bleef liggen en zelfs crea viel stil ) naar de huisarts trok met alle pijnstilling ooit voorgeschreven door Killroy waar ik nooit aan was begonnen. Hij vroeg me meteen hoe lang ik al krom liep, de mens kent z'n patiente ook nogal goed! ;) Uiteindelijk raadde die me aan Zaldiar te nemen. Ik was nogal weigerachtig aangezien die paracetamol bevat en dat niet alleen niet helpt bij mij, maar ik ook maaglast van krijg waardoor ik dan stop met eten, ook tramadol zit daarin, waardoor ik dan weer misselijk word en suf. Maar de twee in combo blijken elkaars neveneffecten op te heffen. En ja, hoor! Na een dag of drie kon ik weer stappen in huis, was ik een pak minder vermoeid, en zelfs de was werd weer gedaan. Op een week tijd haalde ik - tussen het rustig scrappen en prullen door - de wasachterstand in en kon ik weer "ademen". Dat laatste eigenlijk nogal letterlijk, aangezien de pijn soms zo erg werd dat het op mijn ademhaling sloeg.

Ik was sterk verwonderd wat een pijnstiller kon doen, aangezien ik er absoluut geen fan van ben - van geen enkele medicatie trouwens - maar nu aan de lijve ondervond hoe het mijn dagelijkse doen en laten zo beïnvloedde. Had ik dat maar eerder geweten... lol :D 

Toch blijf ik alert, want even het uur niet in het oog houden en meteen gaat het pijnalarm weer aan. Ook vannacht ondervonden dat ook voor het slapengaan - ik dacht dat je om te slapen geen pijnstilling moest nemen - ik nog een pilletje moet slikken indien ik langer dan 4-5u wil slapen. Vorige week al halvelings ondervonden doordat ik telkens rond 4u wakker werd 's nachts. Maar - zoals gewoonte - er geen acht op geslagen dat het daaraan kon liggen. Nu, na een plasje draaide ik me nog es en sliep nog even door. Tot ik een avond te lang opbleef, nog eentje had genomen, en merkte dat ik veel langer had geslapen dan de laatste dagen. Toch slaagde ik erin dat gisteren niet te doen, waardoor ik na 5 uurtjes slaap uit bed moest. En dan viel de euro, hé! Plus dook de angst terug op. Als ik begin wakker te worden van de pijn, dan zit het dus helemaal niet goed eigenlijk... 

Gelukkig dus dat deze week de testen doorgaan ( kon dat echt niet wat sneller? ) en ik -hopelijk- niet te lang meer ga moeten wachten op enig - laat ons hopen positief - antwoord... 

Alle vermoedens die Killroy had, lijken wel te kloppen : door zwelling van de klieren waarschijnlijk een druk op zenuwen, waardoor de pijn alle kanten uitstraalt. Zeker nu ik te horen kreeg van de huisarts dat op de laatste scan zo goed als niks was veranderd tgo de eerste. Want deze morgen was het geen optie even te draaien en verder te slapen. gelijk welke houding ik ook aannam, de druk was te groot, en de pijn te wakker, met gevolg ik dus ook... 

Dan vraag je je wel af waar dat rotbeest zit... Goed verstopt dus! Deze keer is het vechten tegen een onzichtbare vijand blijkbaar. Echt kut, eigenlijk, hoor!!! 

Nu ja : de boodschap is dus : pijnstilling nemen op tijd, en dus ook voor het slapengaan want mijn theorie "als je slaapt voel je niks" klopt dus duidelijk niet! :D 

En verder doen zoals we bezig zijn, of nog net iets meer dan dat : volle bak proberen te genieten van elke dag, nog iets meer de moed samenrapen om toch dat "Benidorm Bastard" karretje van stal te halen- ook alleen - en meer buiten te komen. Misschien extra op dagen dat ik me zit te ergeren aan de eeuwige werken in onze straat waar we kwamen wonen voor de "rust"... :p 

Gisteren alvast van het begin van de lente genoten met Kyran! Een beetje tegen de zin eerst - BB karretje is nog niet echt mijn vriendje - maar uiteindelijk toch samen de stad ingetrokken. Achteraf was ik toch heel content de stap te hebben genomen, en ik dus niet alleen! Kyran straalde! na een paar - broodnodige - kleine boodschapjes op ons lijstje, bij 't Appel een heerlijke wafel gaan eten, en terwijl zelfs een leuk gesprekje gehad met een hele lieve oudere dame - bleek een lerares op rust te zijn - gehad. ( Ik hou van de wijsheid van sommigen die wat langer in het leven staan dan ikzelf ) Onze batterijtjes waren weer wat opgeladen, buikjes wat bijgevuld, en de zon was nog niet gaan lopen, dus mocht Kyran z'n afspraak met het koor voor een keertje inruilen en gingen we nog wat "toeren" tot het zonnetje onderdook en het te fris werd. We waren nog net op tijd om nog een nieuw inktlintje op de kop te tikken voor onze pas verworven oude leuke typemachine, de kers op de taart van onze zaterdagnamiddag! En aangezien de vermoeidheid begon toe te slaan, en ergens iets gaan eten ik niet meer zag zitten, maakten we het ons makkelijk met een quiche, lekker de oven in en geen werk! Enkel volgende keer een betere kopen, lol, want echt lekker was ie niet. Maar dat maken we deze avond weer goed met een heerlijke boterpuree, romanescokool en roggevleugel! u

Ook vandaag is de zon al van de partij : pas 8u30 en ze piept al heerlijk binnen in mijn crearuimte - waar ik nu zit te bloggen - dus met wat geluk straks samen met de zoon een beetje lente-opkuis in ons tuintje straks. Rustig, zonder haast, elke dag een beetje, en we komen er wel weer... Nog eventjes die knop op nul laten tot dinsdag.

Maar ook dan hebben we weer iets om naar uit te kijken, want woensdag mag ik mijn held gaan bewonderen in een schooltoneelstukje van Roald Dahl uit de "GVR" (De grote vriendelijke reus ) waar hij twee rolletjes in speelt, waarvan een hoofdrolletje als een van de "GVR"en in het stuk! Can't waaaaaiiiitttt!!!!!! 

Ookal ben ik bang, ookal heb ik pijn : ik blijf erbij : aan alle negatieve dingen hangt een staartje met iets positiefs... ;) 

Dus ook dit keer weer : niet vergeten, lieve lezertjes : Heel belangrijk!!!! ( Zelfs belangrijker dan het nieuws op radio en TV :p ) 

CARPE DIEM!!!!! 

 

 

 

08:45 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

25-02-17

Stand van zaken...

Even de mensen updaten die niet op FB zitten en daar de "miniblog" kunnen volgen waar de snelle korte updates worden geplaatst... 

Vandaag start de krokusvakantie. Voor ons is dat momenteel de enige zekerheid van komende vakanties die behandelingsvrij zijn, dat als alles blijft goed gaan tenminste.

Want sinds het laatste verdikt, staan we eigenlijk nog nergens. Vraagtekens een hele hoop, antwoorden een pak minder...

Maandag scan gehad in Jan Yperman, maandagnamiddag telefoon van UZ Gent, medische afdeling Oncologie. ( Maw : we worden dus - waarschijnlijk - officieel proefkonijn ) In allerijl vervoer gezocht, want met een halve fysiek, een hoop paniek en stress alleen op stap gaan was dat moment echt not done.

Dus met chauffeur (dikke dank je wel, Jean- Marie ) op naar UZ Gent. Afspraak met Prof. Torrey om 15u. Bleek uiteindelijk om 16u de assistent te zijn - gelukkige had ik een heel goeie vast - en rond 17u zo'n kleine 10 minuutjes de Prof zelf. Heel vermoeiend en echt verwarrend. 

Wat ik ervan heb onthouden : Dat ik 80% kans maak om in een studie te geraken, dat ik daarvoor ook meteen de nodige documenten heb ondertekent, en dat alles nu zal worden opgevraagd in jan Yperman om "kleuringen" op te doen. Resultaten hiervan zullen worden bekend gemaakt binnen 3-4 weken, en indien eerder zal ik worden opgebeld. Dat is het zowat... Alle "how, what, when" en ook de "what if's" bleven onbeantwoord...

Natuurlijk ligt dat ook aan mezelf, aangezien ik te vermoeid werd, en ik dan ook mijn papieren met het te bellen telefoonnummer ben vergeten... Aan de andere kant : ik zocht meteen het emailadres op ( dat had ik niet vergeten ) om asap de documenten via mail te kunnen ontvangen, maar tot nu toe : nul, nihil, noppes... Enkel een kleine reactie na het hersturen van de mail met "urgent" en "leesbevestiging" : "uw vraag is doorgezonden naar de prof". Maw.... 

Oplossing : tja, proberen de knop op nul te krijgen en de vragen opzij te zetten tot na de vakantie??? 

Je valt dat moment even in een kuil... want aangezien de behandeling in mijn vertrouwde ziekenhuis is stopgezet, en ik eigenlijk nog niet in de studie in Gent ben geplaatst, kan ik nu ook nergens terecht met de vragen, pijntjes of andere problemen... Dit voor "een paar weken"... Ik voel me dus echt "opzij gezet", even in de kast, aan de kapstok, tot het iemand past me weer "aan te trekken". 

Pauze? ja, euh... Laat ons hopen dat dat beest dan ook even pauze neemt, aangezien die wel volle bak in actie is...??? 

Maar we proberen die knop te vinden, en hem af te zetten, want het is vakantie... Niet evident als je net dàt moment dan weer heel veel pijn begint te krijgen. Bekken, spieren, borstkas... Heb ik een kou opgelopen, ligt het aan het verschrikkelijke mottige weer, of..........

Zowieso heb ik toch weer even de "wake-up" call gekregen - ook door de pijn - deze vakantie volle bak te genieten van elke dag volgens wat kan en lukt die dag. En dan toch es een pijnstilling te nemen, voor eventjes maar, dat het wat draaglijker wordt en we het weekje wat beter kunnen overbruggen dan met zetelhangen en filmpjes kijken... Want een klein stemmetje in mij waarschuwt me dat dit in de korte toekomst wel es wat meer het geval weer zou kunnen zijn. 

Besluit ( zoals vroeger op school, hé! ;) ) : Pakken wat we kunnen, wanneer we kunnen, en doen waar we zin in hebben zoveel we kunnen... En hoe zeggen we dat in het kort??? ;) :D 

Jep!!! 

 

CARPE DIEM!!!!!!! 

 

11:47 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende