09-08-12

Chemo van maandag begint te werken...

Vond het al raar dat maandag, dinsdag en woensdag alles zo goed ging... Buiten de vermoeidheid bijna geen chemo- signalen. Maar die dagen kreeg ik ook extra ochtendmedicatie... tot gisteren. Ik kon de laatste dagen dus nog vlot eten, drinken, fruit opnemen... Vandaag was dit heel wat minder. Al een ijsje binnen tegen het misselijk zijn, en om mezelf te dwingen iets te eten een litican genomen tijdens het klaarmaken van het eten. Dus wat pasta erin gekregen... Ondanks de braakneigingen die weer hun leutig kopke opsteken. ( Meer dan dat doen ze niet, maar leuk is anders... )

Gisteren namiddag kreeg ik echt aangenaam bezoek, na meer dan 10 jaar een internaatvriendinnetje , Lieveke, over de vloer, met een grote fruitmand vol lekkers, en een stralende lach... Het was een zalige namiddag waar ik weer volop heb van genoten... Babbelen, lachen, ondanks het ziek zijn. Dat is het gewoon! Even vergeten dat de ziekte er is, zalig!!! Mercikes, Lieveke! Het deed deugd...

Een beetje troost eigenlijk na het afscheid nemen van onze kleinste kater Pepito, op moederdag 1 jaartje geworden, die we nu al een nieuw thuisje wilden geven. Net voor Lieveke toekwam, kwam zijn nieuw gezinnetje hem ophalen. Het deed me pijn aan het hart hem te zien vertrekken, maar nu lopen er nog 4 poesjes hier, en die zijn allemaal ouder dan 5... Nu is er al eentje die een nieuwe thuis heeft die nog jong is, de rest blijft tot ik hen op een "adoptielijstje" moet zetten als het niet anders meer kan. Nu Pepito al een gezinnetje heeft, is er een zorgje minder... Het leek wel liefde op het eerste zicht, zowel voor Pepito als zijn nieuwe baasjes. Dat doet zeker deugd. Pepito ronkte vanaf ze naar hem keken, en legde zich in een bolleke in het reismandje, dus dat komt wel in orde. Ze beloofden nog een mailtje te sturen hoe't ging met hem, dus ik kijk er al naar uit... Het ga je goed, lieve Pepito!!! We gaan je missen... xxx

's Avonds is Kyrans verrassing dan langsgebracht, en het ganse gezinnetje van wie ik hem kocht, heeft de trampoline zelfs in elkaar gezet. Van harte dank hiervoor!!! Ik kan niet wachten om zijn gezichtje te zien. Hij vraagt er al zo'n 2 jaar om, en nu voor amper 50 euro kan ik hem gelukkig maken... Normaal kwam ie vandaag naar huis, maar deze morgen voelde ik me niet goed genoeg, en wou ik hem nog in de zon laten spelen bij z'n meter. Een zieke zetelmama is niet gezellig voor een ventje van 6...

Deze morgen ook bezoek van de sociale dienst van het werk, dus een beetje verstrooiing. Alhoewel dat het gesprek mat Lydia me het gemis aan familie deed denken. Ze vroeg hoe het ging, qua bezoek, een telefoontje... Dat moment drong het tot me door dat van ons grote gezin ik niks hoorde, buiten het bezoekje van papa onlangs, blijven reacties, telefoontjes, bezoekjes of een mailtje van broers en zussen uit. Slechts 1 zus belt met regelmaat hoe het gaat, en komt over de vloer. Damned, dat deed pijn, zeg! Het besef dat mensen van heinde en verre op bezoek komen, zelfs mensen die me nog nooit eerder zagen, en me leerden kennen door deze blog...

Broers, zusjes... zijn jullie er nog??? Lukt het niet, kan het niet, gaat het niet??? Sorry, maar ik mis jullie een beetje... ik weet niet eens of jullie dit lezen... Of jullie up to date zijn... Leeg en verlaten gevoel eigenlijk, want ik denk wel aan jullie...

Morgen alweer een bezoekje, van ons Isabelleke, ook van het internaat... dat wordt ook weer leuk en gezellig... Toch weer iets om naar uit te kijken! :) Hopelijk ben ik niet te ziek, want vandaag was't niet zo best, doch net nog draagbaar... Al ben ik voor bezoek liever een beetje "goed" :)


19:08 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Ik hou je blog heel goed in de gaten. Maar ik niet sterk in bellen, maar schrijven des te meer. Starks nog een kleie 14 dagen en ik moet aan het werk. Maar je blog hou ik in de gaten.
Tot later eens!

Veel sterkte en moed

Carine Naesssens

Gepost door: Carine | 10-08-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.