11-08-12

Gedeeld gedicht... Van Sam...

Kanker en vriendschap

Kwaad wordt je ervan,
hoe dit zomaar gebeuren kan.
Ineens stort je wereld in,
en wat heeft het allemaal nog voor zin.

Verdriet en pijn,
die angsten die er zijn.
Wat gaat er nu gebeuren,
Niemand kan je echt opbeuren.

Het is te erg voor woorden,
een ziekte die mensen uitmoorden.
Een ziekte die er geen gras over laat groeien.
die mensen stuk voor stuk uitroeien.

Maakt niet uit hoe oud je bent,
een ziekte die geen leeftijden kent.
Jong, oud, groot of klein,
het doet zo verschrikkelijk veel pijn.

Nu pas weet je wie je echte vrienden zijn,
in die tijd van verdriet en pijn.
Die je steunen,
een schouder hebben om op te leunen.

Die voor je door het vuur gaan,
die altijd naast je staan.
Met wie je kan praten,
Die je je in je waarde laten.

Het is gewoon verkeerd,
maar één ding heb ik geleerd.
Het eeuwige leven heb je niet,
Dus zorg dat je geniet.

11:17 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.