13-11-12

Een beetje boos... op mezelf!

Vlak voor het overlijden van mijn moeder werd het me even allemaal teveel, en greep ik terug naar de sigaretten. Een week voor ik 4 maand was gestopt... Nu kan je wel snappen waarom ik boos ben op mezelf... Ik zorgde dat ik de dag voor de 5e chemo geen enkele sigaret meer in huis had, in de hoop terug te kunnen stoppen... Mis poes! Het stoppen lukte me welgeteld 13 dagen, en daar ging ik weer... Ik sprak er ondertussen over met de oncoloog, want de laatste chemo staat voor de deur, en ik wil kost wat kost die sigaretten uit mijn leven!!!

Ondertussen kreeg ik dinsdag 2 zakjes bloedplaatjes, en werd de laatste chemo gecancelled : ik kreeg 2 zakken bloed in de plaats en een uitstel van een week. Het heeft zo zijn voor- en nadelen. Wat meer tijd voor Kyran, en de mogelijkheid om met chauffeur Elfje naar mijn tanteke in het ziekenhuis op bezoek te gaan. 91 jaar is ze, en ik vernam gisteren dat ze vrijdag een pacemaker kreeg, en gisteren ook nog een trombose deed. Nu wil ik kost wat kost op bezoek. Dit bewijst alweer dat alles zijn redenen heeft! Ik kon bij mijn moeder zijn op het moment dat ze overleed door een uitstel van chemo, nu op bezoek bij mijn tanteke, ook alweer door uitstel chemo... Alles heeft dus echt wel een reden, een soort "voordeel"

Kyran blijft nu wel 2 nachtjes bij zijn opvanggezinnetje, zodat ik wat kan langer slapen, meer rusten om woensdag fit genoeg te zijn voor de trip, en erna wat beter ben om aandacht aan Kyran te kunnen geven. Als je oververmoeid rondloopt door het vroege opstaan voor school, en het woelen om in slaap te raken, ben je heel snel geïrriteerd en kan je weinig verdragen van een 6- jarige spring-in-'t-veld!

De laatste chemo gaat nu door 19 november, net nog 14 dagen voor mijn verjaardagfeestje, misschien net op tijd terug op de voeten... Normaal krijg ik dan ook tijdelijk een soort kalmeermiddel om van de sigaretten af te blijven en de overgangsperiode te onderdrukken. Sinds chemo 3 krijg ik namelijk hypermomenten die ervoor zorgen dat ik niet stil kan zitten, nerveus loop en uren op slaap kan liggen wachten. Ik ben allesbehalve pro-medicatie, maar ik haat die stomme stinkstokken en wil er vanaf. Net ne de chemo heb ik daar helemaal geenlast van, geen behoefte in roken, nog zin of hunkeren. Tijdelijke medicatie kan het opnieuw naar sigaretten grijpen in de lastige 2e week misschien voorkomen, en dan wil ik voor een keer wel een uitzondering op de regel maken!

Ik ga er alvast alles aan doen dat na de laatste chemo hier geen sigaret meer aangeraakt wordt. Ik rook niet zoveel, en niet meer in huis, maar elke sigaret is er in mijn ogen te veel aan, en binnen de kortste keren gaat het weer naar een pakje per dag...


15:44 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.