13-11-12

Voorlaatste chemo

De voorlaatste chemo verliep niet zoals het moest, maar ik verloor mijn aandacht ervoor door het bijwonen van de begrafenis van mijn moeder, de week dat deze was doorgegaan. Alweer ging in in een shock, wss door allergische reactie op de chemo. Nu al de 3e keer op een rij. De symptomen liepen langer uit, en de vermoeidheid laat minder los. Het recupereren begint dus trager te gaan... Maar gelukkig was dit de voorlaatste. Ik deed nu nog een grotere schrik op, doordat ik alleen lag, ver van de bureau, en geen kat afkwam toen ik mijn alarmbelletje duwde. Het gesmeek me in het oog te houden en dicht in de buurt van de bureau te leggen was tevergeefs geweest, met als gevolg dat ik nu een wantrouwen heb gekweekt tegen de dagkliniek, terwijl de verpleging eigenlijk geen schuld treft, maar het ligt aan onderbemanning van het onlangs geopende " sjiekste en modernste" ziekenhuis van België... Die nu geen geld meer over heeft om personeel bij te aanvaarden... je zou voor minder es kwaad worden!

Kyran moest zo'n 10 dagen bij zijn opvanggezin blijven, en kwam ondanks alles op bezoek met schitterende punten : allemaal maxima, in deze omstandigheden... Mijn kleine lieve schat, hoe doe je het toch? Ik ben er toch zo fier op, mijn kleine stoere ventje!

Hij vertelde in de vakantie dat een vriendje van hem uit een leerjaar hoger, nooit een dessertje bijhad, en hij elke dag zijn dessertje deelde. Slik... Ik kreeg het even moeilijk! Zo klein, en toch al een karaktertje om u tegen te zeggen... Wat ben ik blij met mijn prinsje in mijn leven!

We praatten onlangs over mirakeltjes, wat dat juist was, en hij begon over wensen. Als hij de regenboog ziet, een wimpertje kan wegblazen, een vallende ster ziet... Zijn wensje is dat ik lang zou leven en dat hij die beestjes nooit zou krijgen. Weer een kippevelmoment, pijnlijk besef dat het ventje getekend is voorgoed... Vrijdag kom "de mevrouw speciaal voor jou", zo noem ik zijn kinderpsychologe. Hij fleurt op als hij haar ziet, dus dat zit zeker goed!

Sint kwam langs op 11 november ( Westhoekgewoonte ) en hij was heel happy met wat hij had gekregen, alweer een lach op het gezicht van de kleine stoere vent, dus mama gelukkig. 10 november gingen we met Ann, Johan, de kids en Wim ( rolstoelduwer van dienst ) naar het aanmeren van de Sintboot, en gaan aanschuiven - na een lange wandeling in de regen naar de Markt van Ieper - in de Kathedraal waar de pieten gek deden, koek en fruit uitdeelden, dus een leuke geslaagde - al was 't een doorregende - avond.

De kleine momenten, de kleine "kadootjes" en gebeurtenissen doen het dus nog steeds in ons gezin : ze blijven onophoudelijk ons een grassprietje of boomstammetje aanbieden om ons aan op te trekken.

Genieten is onze boodschap, ondanks alles, genieten van al wat de zon doet schijnen!


15:25 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.