22-11-12

De laatste chemo zit erop...

Na heel wat geploeter, zijn we er toch geraakt, de 6e en laatste chemo erdoor... :) Het was een hobbelige laatste rit. Bloedplaatjes, uitstel van een week en bloed krijgen in de plaats, en een paar dagen vooraf dan toch nog weer bloedplaatjes. Maar deze zorgden eindelijk voor een kleine boost. Groot genoeg om zondag met Kyran de fiets te kunnen nemen naar Kaatjes Tralalaatjes, nadat de fiets zo'n aantal weken werkloos was geweest. Een verademing voor zowel mama als zoon, die niets liever doet dan fietsen met mama. Het samen fietsen, naar school, naar stad, ookal zijn het kleine afstandjes, zijn onze "samen "momentjes, waar we beide enorm van genieten.

Ook de regelmatige bezoekjes van zijn psychologe doen hem duidelijk deugd, hij kijkt er naar uit, en leert al wat opener te vertellen, en vragen of opmerkingetjes te maken ivm met ziek zijn, doodgaan, wat brengt de toekomst... Hoe klein ie ook is, ook hij verdient de waarheid... Zo liet hij me onlangs de krop in de keel krijgen toen we het over wensjes hadden. Wat wij namelijk doen bij het uitzitten van de regenboog, het uitvallen van een wimpertje... Door het sterven van zijn Moeke Muis, leek hij de link gelegd te hebben naar erfelijkheid. Hij vertelde me zijn wensjes op een zonnige morgen, 11 november, Sint-Maarten, toen er een wimpertje op z'n wang bengelde. Weet je, mama, zei ie, ik doe altijd dezelfde wensjes. Dat de beestjes bij jou wegblijven en je mag genezen, en dat ik later die beestjes niet krijg... Slik! En dat voor eentje van 6... Effe rillingen, even de andere kant op kijken, tot ik mijn gezicht terug vond.

Het kleine ventje is mijn alles, en ik hoop hetzelfde als hij : dat er een wondertje overschiet voor ons, en we ondanks elke diagnose toch zo lang mogelijk kunnen samen blijven. Het zijn de zwakste momenten van het ziek zijn, te beseffen dat ik mijn engel ga moeten achterlaten vroeg of laat... Hoe later, hoe liever natuurlijk! We laten ons nog niet gaan, en blijven hopen op een mirakeltje speciaal voor ons weggelegd...

Bij deze wil ik ook degenen die me bijstaan en helpen waar ze kunnen nog eens in de verf zetten : een dank je wel kan deugd doen, en kost geen cent! Dus Wim, Ann en Johan, Elfriede en Mark, Fiorella Edas, Sanne en Ivo, dank je wel om er te staan wanneer mogelijk en nodig!!!! En ook meter Nous en Peter Dries mogen we niet vergeten... Dank je wel!!!!

We gaan de laatste kwaaltjes nu weer door, smaakverlies, misselijkheid, vermoeidheid... Maar kijken alweer uit naar een verjaardag, en een leuke kerst waarbij mama weer wat energie over heeft voor de oogappel!!!


13:22 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Véke,

Ik wens je de eenvoud van een beetje geluk met een gouden lintje eromheen.

Geniet nu samen met je zoontje Kyran.

Mvg,

Carine Naessens

Gepost door: Carine | 22-11-12

Reageren op dit commentaar

Mooi geschreven, volgens mij heb jij een pracht van een kind! Ik wens jullie echt alle hoop, sterkte, geluk, al het mooie toe. Volgens mij (en ik ken jullie niet) zijn jullie twee (en ja ook al is hij nog zo jong) sterke handen op 1 buik. Samen genieten van de kleine momenten (korte afstanden met de fiets).... Wie van ons (de gezonde mensen) kan zeggen dat hij of zij van de kleine dingen in het leven geniet? Ik niet, ook al ben jij ziek en niet ik, ik merk duidelijk dat jij een véél sterkere persoon dan ik ben hoor.
Ik zou graag een deel van mijn gezond leven aan jou schenken, je mag op slag een aantal jaren van mij hebben. Want wat ik lees over jou, door jou geschreven, ik krijg er elke keer de krop van in men keel.
Ook al voel je u rotslecht, ook al zie jij het even niet meer.... de moed en sterkte die jij naar boven haalt voor jezelf en vooral voor je zoontje is bewonderenswaardig!!!!
Véke, ik wou even zeggen dat ondanks ik jou niet ken, ik volg wat je schrijft. Ik probeer zo nu en dan eens uit het niets iets te posten op je prikbord op FB. Ik hoop dat het je toch even deugd kan doen als iemand dat je niet kent dit doet voor je.

Veel liefs Kelly (babyspullen te koop ;-) )

Gepost door: kelly | 22-11-12

Reageren op dit commentaar

Véke ik hoop echt dat na al de misére, je het nu in de positieve zin kunt zien vooruitgaan. Ik bewonder je enorm voor je moed en doorzettingsvermogen, ik wens jou en je zoontje alle geluk van de wereld ! x Christiane

Gepost door: christiane | 22-11-12

Reageren op dit commentaar

Hey Veerle,

Weer aan het einde van de tunnel het lichtpunt zien ...oef!!

Ik hoop dat je nu mag bespaard blijven van alle misére.je hebt meer dan je deel gehad
Ik wens je alle geluk toe samen met je zoontje
liefs Caroline

Gepost door: caro | 27-11-12

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.