23-12-12

Bijna Kerst...

Voor ik het vergeet : aangezien ik veranderd ben van provider, en er niet in slaag mijn login aan te passen, zou het kunnen dat ik plots niet meer op mijn eigen blog raak. Bij deze de vraag voor wie de blog volgt een mailtje te zenden naar veerle.de.muynck@telenet.be zodat ik jullie kan updaten mocht ik op een andere blogsite verder zou moeten bloggen...Belangrijk dus. Als je verder wil volgen, graag dus asap een mailtje, want naar de toekomst toe zal de blog zowieso ook privé worden, zodat ik zelf ken bepalen wie kan volgen en wie niet... Verwittigen is dus de boodschap!!!


Bij deze is dat ook weer gezegd... Ondertussen zijn we alweer een maand voorbij na de laatste chemo, en zit er zelfs alweer een zakje bloedplaatjes en een controlescan op. Die was clean, maar dezelfde dag mocht ik me tegoed doen aan 2 zakken bloed, want mijn bloedwaarden waren niet echt oké... Het voelde wel raar aan toen Killroy me kwam zeggen dat de scan clean was, normaal zou ik een gat in de lucht moeten springen. Dat moment deed ik dat niet. Deze keer vroeg me af wat het nut wasdat nog te weten, aangezien men daar beweert dat ik binnen de 6 maand - waarvan er reeds 1 voorbij is - zou hervallen??? Al hoop ik natuurlijk dat ik die prognose kan dwarsbomen, ergens zit er zo'n klein stemmetje in mij dat niet altijd zwijgt en me doet denken aan "what if...???" 


Ik weet niet wat het saaie regenweer met jullie doet, maar ik wordt er zelf met momenten somber van. De feestdagen zijn sinds de dood van mijn grootmoeder en tevens doopmeter nooit meer dezelfde geweest voor mij, en zelfs een "must", "morele verplichting" en commerciële last... Wel hou ik van de gezellige sfeer errond in de straten en op de verschillende kerstmarktjes, de lichtjes, versiering... Maar daar houdt het ook mee op. Ben ook een boogschutter, dus ik heb de zon echt hard nodig, hou niet van de donkere, sombere regendagen. Ookal ben ik blij voor de vakantie, zodat Kyran en ik met volle teugen weer kunnen genieten, ik kan niet wachten tot de kerst voorbij is, dan even rust, en dan verlangen dat ook het nieuwe jaar is ingeluid en we daar dan ook weer vanaf zijn. Elk zijn visie hierover, natuurlijk... Maar op't moment heb ik het - waarschijnlijk hoofdzakelijk o.a. dankzij het weer en de festiviteiten - emotioneel heel zwaar. Ook de 6 chemo's die vooral aanslepende vermoeidheid achterlaten zullen hun effect op mijn mentale toestand wel niet missen... Nog maar es vragen om die FF-knop, misschien? Dat we wat kunnen doorspoelen naar beter weer, betere dagen, ... ???

Het lijkt me wat te druk, ik verlies mijn hoofd af en toe en weet daar niet echt weg mee. Het stoten op onbegrip hierover maakt het aanvaarden ook niet makkelijker, integendeel. Al weet ik dat het van voorbijgaande aard is, blijft het moeilijk het kopje hoog te houden. Op de radio hoor je niks anders meer dan kerstmuziek die alles verkondigd wat ik in mijn leven mis, dus veel goed doet dat ook niet echt. Zalige muziek als je in een grote bende en gezellige sfeer zit en je er thuis voelt, vele minder als je je vanbinnen leeg en alleen voelt en je je nergens meer thuis voelt... Ook de aanslepende vermoeidheid werkt me op de zenuwen. Het maakt je afhankelijk, iets wat ik nooit was, en jammergenoeg nu doormoet, tegen heug en meug... Met wat geduld zal ook dat wel beteren, maar vroeg of laat keert het terug, en dat besef steekt wel.

Afhankelijk zijn van anderen maakt je klein en je voelt je nutteloos, ookal weet je zelf dat dit niet zo is, op momenten vergeet je dat ook. En van vergeten gesproken, nog zo'n chemo-duiveltje. Ik heb ferm geluk dat een mens gemaakt is met het hoofd vast op zijn lijf, of ik was het mijne ook al kwijt.

Gelukkig zijn er nog wel mooie dingen om naar uit te kijken, en lukt het me af en toe mezelf een schop onder de kont te geven, diep adem te halen en weer door te gaan... In elke bol wol raakt wel es een ferme knoop met wat werk om die eruit te krijgen, zeker??? Je bent dan wel een tijdje bezig de juiste "ontknooptechniek" te zoeken om hem los te krijgen, maar eens de brei af is, is het resultaat toch een mooie beloning! We zullen dan maar nog even doorbijten en verder aan onze knoop gaan prutsen met de hoop op een mooi en aanvaardbaar resultaat...


 

11:28 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.