19-01-13

Facebookperikelen

Gisteren er weer wat in opgeruimd, het alom bekende Facebook... Ondertussen 39 jaar oud, hoef ik niemands commentaar meer over mij persoonlijk. Ik ben oud genoeg om te beslissen wat ik wil, te weten wie ik ben en wat ik waard ben. Ook mijn fouten ben ik me van bewust, maar eindelijk besef ik mijn positieve kanten ook. Daar haalt niemand me meer onderuit door me een leugenaar te noemen of dom. Dom ben ik niet, al ben ik niet superslim, maar liegen doe ik al helemaal niet. Wie me verwijt te liegen gaat er dus zonder pardon uit en wordt geblokkeerd. het brave kindje heb ik eruit gehaald, na al die jaren, en opzij gezet. Het leven is geven en nemen. Wie bij mij komt nemen, om nooit es te geven ( en dan gaat het helemaal niet over geld!!! ) gaat er onverbiddelijk uit en niet enkel uit FB, maar ook uit mijn leven. Ik ben 39 jaar, en ben mezelf, en ben het waard er te zijn. Misschien moest ik ziek worden om dit te beseffen, maar beter laat dan nooit zeggen ze dan.

Dus mensjes, ziek of niet ziek, alleenstaand of niet : Mijn grootste tip is te leven naar je eigen gevoel, zoals Alex Callier het zou zeggen : het buikgevoel. Ik ben er heilig van overtuigd dat je zo veel verder raakt, en op die manier ook de juiste mensen in je leven binnenlaat. Zo stap je uit een moordende en energievretende cirkel, en start je een cirkel die ervoor zorgt dat positieve energie binnenkomt en buitengaat in evenwicht waardoor je je pakken beter gaat voelen in je vel. Mijns menens dan ook een van de grootste vijanden buitenjagend uit je leven : stress.

Doe enkel wat kan, waar je zin in hebt en laat enkel mensen toe die het goed menen, waar de wisselwerking van de positieve vibe in leven blijft. Aarzel niet eerlijk te zijn tegen je vrienden, wie in de kring hoort, zal je begrijpen of er een poging voor doen. Wie dit niet kan : weg ermee! Stress en alles wat ie met zich meebrengt vreet JOUW broodnodige energie op, waardoor je je asap weer slechter in je vel gaat voelen en de ziekte weer gaat voeden.

Zo zie ik het toch, mss met dank aan de kanker dan?

Ik ben ik, ik ben fiere mama en wil mijn zoontje op de eerste plaats. Daarvoor heb ik mijn energie nodig zodat ik me goed in het vel voel en dit kan doorgeven aan hem. Als ik me goed voel, is hij mee gelukkig. Jezelf wegcijferen doe je ten koste van jezelf, en nog meer ten koste van je kind, dus start met gelukkig zijn, vandaag nog!!! ;)


Dat heet dan gelukkig zijn.... Een deur die weer opengaat... ( Ann Christie )

En wij zijn gelukkig!!!!! :) :) :)

11:19 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Zo is dat Véke, let all negative influence go !

Gepost door: piet | 19-01-13

Reageren op dit commentaar

Je bent nu een hele sterke vrouw, die ondanks haar ziekte, haar zoontje doodgraag ziet. Ik bewonder je hiervoor. En doe zo verder.

Mvg

Carine

Gepost door: Carine Naessens | 19-01-13

Reageren op dit commentaar

ik ken je enkel van fb, maar door je teksten te lezen, kan ik wel zien dat je gewoon een "madam" bent, positief bedoeld hé.

Gepost door: christiane | 21-01-13

Reageren op dit commentaar

Hey veerle goede avond ,

ik heb je al een tijdje niet gezien , ik bewonder jou emotionele en spirituele
kracht en moed , hoop je snel eens te spreken , het zou wel een diepzinnig
gesprek kunnen worden en ik hoop dat dit je niet afschrikt ..
alvast beste wensen voor 2013 , sterkte en hoop tot binnenkort

groeten pascal becquaert

Gepost door: pascal becquaert | 26-01-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.