18-02-13

En maar doorbijten, met ups en downs...

Met ups en downs, zo kabbelt het nu wat verder... Blijkbaar komt er na de chemo nog veel omp de hoek kijken waar ne mens zich niet aan verwacht!

Niet enkel het vergeten door het chemobrein speelt me ferm parten, maar ook de eeuwige vermoeidheid en nog erger de oncontroleerbare moodswings verpesten dikwijls de dag! Onlangs besefte ik wat het beest allemaal stukmaakt, en dat is dus niet enkel je lichaam, maar ook heel wat vriendschappen en eigenlijk zowat je leven... Mijn humeur kan immers van de ene second op de andere 180 graden omslaan, en daar heb ik het niet alleen lastig mee, het zorgt voor heel veel onbegrip bij vrienden en familie en zelfs ruzie... In het begin van je ziekte heel veel vrienden verliezen is blijkbaar niet voldoende, zelfs na de behandeling raak je nog te veel kwijt. Je werk, je vrienden, sociaal contact is pakken minder ondanks de cursussen die ik volg. Tja, als je tijdens de dag iets wil doen, zit je tussen heel andere mensen dan op je werk of in je dagelijks leven... Ofwel leeftjdsverschil, ofwel niveauverschil, het is een andere wereld lijkt me. Dik wennen!

Niet enkel het jobverlies, maar ook de vermoeidheid en vergeetachtigheid zorgen voor misverstanden, eenzame dagen en traantjes af en toe.

Gelukkig zijn er nog de betere dagen tussendoor en de onvoorwaardelijke liefde van mijn grootse liefde en oogappeltje, Kyran. het ventje toont zoveel moed en elke dag wordt ik bestookt met knuffeltjes en zoentjes. Dat alleen al krikt je even op!!!

We hebben net een heel leuke week achter de rug in Landal Green Parks, ons Elfje bezorgde Kyran en mezelf een superweekje ontspanning, gezelligheid en plezier!!! Dank je wel, Elfje, dit is voor ons een onvergeetbaar kado!!! Nu sparen maar om er nog es samen op uit te trekken, en hopen dat dat rotte beest dit ook niet verknald, hé!!!

Een dipje deze week, nochtans zo ontspannen thuisgekomen, maar onze vermoeidheid laat me de rekening betalen, vrees ik... Gelukkig is het zonnetje er vandaag, en dat doet alweer wat, straks weer wat opgeladen.

Tegen 14u naar de notaris, gaan informeren wat allemaal moet gebeuren voor onze Kyran, z'n meter die hem zal opvangen, etcetera... ben benieuwd, al deed ik vannacht amper een oog dicht... Nu, daar zitten nog andere haartjes in de boter die voor slapeloze nachten zorgen. Wordt tijd dat ik het deurtje naar mijn hart weer dichtspijker, aangezien degenen die er na lange tijd in geraken, daar enkel een ravage aanrichten, en dat hartje, da's 't mijne, en Kyrans, voor de rest heeft daar niemand geen zaken meer, laat staan de boel te verbouwen daarbinnen!!! Mijn lijf is al een ravage genoeg, daar blijven ze vanaf nu af!!!

Carpé Diem, en daar blijven we aan werken!!!!



10:49 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Ik kan je kan je wel begrijpen dat dit allemaal heel indringende gebeurtenissen zijn.

Uit duizend wensen
pluk je vandaag voor jou
die ene allermooiste
dat je gelukkig bent.

Sterkte Véke, je hebt een pracht van zoontje.

Gepost door: Carine | 18-02-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.