28-03-13

Afscheid...Alweer...

Het vertrek op reis wordt overschaduwt door een afscheid van een lieve, maar ferme madam...

21 maart overleed ons Michke, een lotgenootje die 4 jaar hard tegen hard heeft gevochten tegen de smerige kankerduivel. Sinds ik het nieuws vernam, loop ik een beetje te dolen, ik kan er niet bij... Dat zo'n mooie mensen, waarbij de zon in hun ogen scheen, zomaar weggeplukt worden. Weggeplukt van bij hun geliefde, van tussen hun warme nestje, van tussen hun vriendenkring,...  Dit terwijl de gevangenissen overvol zitten met veel karakters die het gewoon zouden verdienen op deze manier te gaan. Ik kan er niet bij, alweer een lieve lotgenote, met zo'n warm en groot hart, voorgoed vertrokken.

Zaterdag wordt ze door haar ventje, haar kinderen en vele vrienden begeleid naar haar laatste rustplaats. Dit terwijl Kyran en ik reeds zijn vertrokken naar onze reis die we samen kunnen doen dankzij het Wonderfonds. Het gevoel is dus heel dubbel. Ik had er zo graag bij willen zijn, na haar - meer dan eens - warm onthaal bij haar thuis... Diep vanbinnen wist ik dat het bezoekje in het ziekenhuis het laatste zou zijn, dat het een afscheid was, zij wist dat ook, al deden we beiden alsof we elkaar snel terug zouden zien. Mijn hoop nog eens tot bij haar te kunnen gaan was vals blijkt nu. Michke, ik ga je missen. Ookal konden we elkaars deur niet plat lopen, vanwege de vele wegen die ertussen lagen, we waren verbonden aan elkaar, door wat we samen doormaakten, door de eeuwige zon in onze harten, het begrijpen zonder woorden... We leefden in dezelfde wereld : die van hoop, verlangen, genieten en doorgaan!

We grapten nog in het ziekenhuis, we zouden nog samen zwemmen bij je thuis, naar de diertjes komen kijken, het was al even geleden... Maar de dag dat Kyran en ik fier pronkten in de Libelle, liet jij de strijd los, je kon niet meer vechten, je mocht niet meer vechten, je had alles gegeven wat je kon en meer... Een zware klap die middag te lezen dat je was gegaan, voorgoed... Maar je krijgt nu je rust, je welverdiende verlossing van alle pijn en zorgen. het ga je goed, Michke! En hou een plaatsje vrij dicht in je buurt, zodat we later kunnen bijkletsen tot we erbij omvallen, hé!!!!

We vertrekken morgen, richting Gran Canaria, richting de zon, maar we nemen je mee, in ons hart, lieve Mich!!!! Bij het zien van de zon, zullen we weten dat jij daar veel hebt mee te maken, een deel van haar stralen zijn zeker en vast die van jou!!!!

Ik draag je in mijn hart, voor altijd, zonder enige twijfel!

Lieve Mich,

Ik zal leven alsof het mijn laatste dag is, Michke, alsof niemand me kan zien, Ter ere van jou, zingen alsof niemand me kan horen, en proberen liefhebben al ben ik gekwetst. Ik zal leven, Michke, alsof ik in de zevende hemel ben, en daarbij de gedachte aan jou in leven houden, samen met de rest die zo van je houden!!!! Respect, lieve, ferme madam!!!! Rust zacht... ♥


09:25 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Niets dan respect Véke!

Gepost door: piet | 28-03-13

Reageren op dit commentaar

Heel mooi geschreven Véke !
Ik word er stil van ;
Ook heel veel respect van mijn kant !

En amuseer je met Kyran op reis !!! GENIET !!!

Groetjes
Gerda

Gepost door: Gerda | 28-03-13

Reageren op dit commentaar

Ik las je artikel in Libelle, ontroerend mooi maar vooral sterk...
Ik hoop dat je ondanks je begrijpelijk dubbel gevoel een fijne vakantie mag hebben met je zoontje. Geniet van elk mooi moment...iedereen op deze planeet zou dit moeten doen.
Je teksten op deze blog zijn mooi, zo echt en vooral oprecht.
Dank voor deze sterke woorden.

Veel plezier in Gran Canaria...
Petra (onbekend maar niet onberoerd door je verhaal)
Groetjes

Gepost door: petra | 31-03-13

Reageren op dit commentaar

Dag veerleke

Heel erg dat je nu moet getroffen worden juist voor je vertrek ! Maar je vriendin wou ook de zon zien . Echt erg ! Maar voor jouw : genieten en blijven geloven in de toekomst ! Jij moet ryran groot zien worden, eerste liefje , studies .... Er is zoveel waarop je moet concentreren ! En dat moet je zeker doen . Geniet van de zon de rust en van jullie tweetjes!

Dette

Gepost door: Laloo bernadette | 31-03-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.