28-05-13

De merker

In het vorig stukje ging het vooral over het ziek zijn, en het feest...

Bij deze bij velen onder jullie de honger stillen en met veel trots melden dat de merker maar op 14 stond... Neutraal dus nog steeds, zelfs 6 maand na de laatste chemo!!! daar gaan de statistieken van onze Killroy dus, zoals beloofd!!! 

Mijn nieuwe belofte : op naar een jaar!!! ( Een beetje hebzucht in dit geval is wel toegestaan, niet??? ) Al zou ik ook al tevreden zijn met een paar maand extra recuperatietijd, hoor!!! Maar Kyran is volhardend  " nu slapen de beestjes nog, mama, maar ze moeten gewoon allemaal dood!!! " :) En gelijk heeft ie, wie weet, mirakels gebeuren nog!!! Mocht ik er nu echt geentje verdienen, Kyran misschien wel??? lol

Het besef kwam pas later dan de melding, deels door het ziek zijn, het feest, maar ook door de schrik dat er altijd en eeuwig blijft inzitten, optimist of niet, als je pijnscheuten krijgt. En die krijg ik nog dagelijks... De ene keer in de buik, soms de gewrichten, zelfs aan de longen voel je met regelmaat dat je lichaam niet meer is wat het was. Maar toch blijven we erin geloven, en genieten van al wat kan. 

Het had wat tijd nodig te snappen wat het betekende dat de merker, op 14, neutraal stond. En zelfs met een nierontsteking, wat de merker toch een luttele 5% beinvloedt, dus hij eigenlijk wat lager staat... Het besef drppelt wat traag naar binnen, tot je plots snapt dat het een tijdje "zonder dokter" en vooral zonder behandeling zal gaan! Geen behandeling = vrij = schoolvakantie samen MET Kyran = dubbel genot = uitstapjes doen samen, BBQ kunnen doen bij mooi weer = VRIJ zijn!!! Whoeeeehoeeeeee!!!!!!!

Ik ben dus een heel dankbare, tevreden madam momenteel!!! ( al zaag ik ook op het weer, zenne, is verdorie het eerste jaar van 3 dat ik es niet platlig of maar ne halve ben... )

Het is ook een hele geruststelling dat we onze zomervakantie niet zullen kwijtspelen deze keer... In een gekke bui hadden we alweer biedingen gewonnen via vakantieveilingen, en ergens zat er zo wat schrik dat ik de - korte - reisjes weer zou moeten weggeven zoals in 2010. Maar niet dus!!! We starten alvast de grote vakantie met een 3-daags tripje naar Verviers. We waren al eens daar, maar door voorzien chemo moesten we dat weekendje vervroegen, en kon Kyran niet in het buitenzwembad. nu maar hopen dat dit deze keer wel lukt!!! Ons eerste uitstapje samen dus om naar uit te kijken!!! mama kijkt alvast al uit naar haar eerste uitstapje met de vriendinnen van "de Limburg", om een vakantiepark, nog ongeopend, uit te gaan testen voor goedkeuring, dit zonder kids of mannen, gaat gewoon volle bak genieten worden!!! Een midweek kletsen, lachen, geen gezaag aan de oren... Sinds Kyrans geboorte, 23 mei 2006, de allereerste vakantie zonder hem!!! Niet te geloven, gewoon!!! Ik kan alvast niet wachten, maar lang is het niet meer... En weer of geen weer, het gezelschap alleen al zal't hem al doen!!!

Van de regen ga ik deze week profiteren om de herwonnen energie door het goede nieuws wat meer spulletjes online te zetten om te verkopen, om onze uistapjes wat te sponsoren, een vakantiekalender op te maken - met veel plezier - waar ik al Verviers mag inplannen, een weekje Nederland ook - dankzij Angenita - en kijken wanneer we waar nog heen kunnen in die 2 maand. ook een paar logeervriendjes voor Kyran inplannen nu mama es gezond is dat dat eindelijk nog eens kan... Je ziet maar wat een mens kan gelukkig maken, niet???

Wat voor mij onlangs ook weer een boost heeft bezorgd, - en terug wat meer zelfvertrouwen en zelfrespect moet ik zeggen - is dat ik er ben in geslaagd het konijnenhok in elkaar te steken, en het erna helemaal te kunnen schilderen, en dit es zelf en zonder hulp. Ik voelde de spiertjes wel elke avond, en moest dan ook nogal vroeg in bed duiken, maar ik was nu es o zoooooooo trots op mezelf, en DAT was dus wel al effe geleden... Alweer iets om dankbaar voor te zijn, en het geeft dan ook weer een boost nieuwe projectjes aan te durven. Het weer zorgt er nu wel voor dat ik even terug binnen aan het werk moet,  maar de planning voor de drogere - en liefst warmere - dagen is er alweer, se!!! Binnen is ook nog genoeg te doen, dus dan doen we daar maar weer even aan verder! Voor alles een oplossing, en nu zie ik die weer wat beter... :)

Maar tussen het werken door ook nog wat ontspanning, hé!!! De aquarell loopt verder, en in oktober kan ik dan ook meedoen aan een tentoonstelling van mijn luttele werkjes, en ook de calligrafie stal mijn hart... ook het breien gaat nog verder, en dankzij Sanneke heb ik nu ook de microbe te pakken te willen haken... Maar daarvoor moet ik de eerste stap nog zetten...

Dingen genoeg te doen dus nu ik een beetje gezonder ben, profiteren maar zou ik zeggen, hé???

CARPE DIEM!!!

Hoop doet leven!!! En hoe!!! 


11:34 Gepost door Véke | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Ik heb enorm veel respect voor je!!Ben heel blij dat het wat beter met je gaat,en hoop dat jullie alvast een mooie zomervakantie tegemoet gaan.
Dikke knuffel.

Gepost door: Wendy | 28-05-13

Reageren op dit commentaar

Nog iets om naar uit te kijken zoals beloofd: een paar daagjes Loppem! Ben het niet vergeten hoor!

Gepost door: Linda | 28-05-13

Reageren op dit commentaar

Yeeh,kei-goed nieuws Veke.Geniet met volle teugen van de komende zomervakantie!!Wij vergeten soms hoe goed wij het hebben gezond te zijn!Ik ben heel blij dat het zo goed met je gaat.Hopelijk krijg je een mirakel,en dat verdien je echt wel meid.Ik sta altijd verstelt van je moed en doorzettingsvermogen en de manier waarin je je vastbijt in je leven.Je hebt dan ook een lief bazeke (soms kapoentje)met zijn hartje op de juiste plaats die je steeds op een of andere manier helpt opkrikken.je bent een bewonderenswaardige madam en ik hoop dat al die beestjes dood gaan!

Gepost door: Christel | 01-06-13

Reageren op dit commentaar

Beste Veerle,
Ik ken je niet maar tijdens het doorbladeren van de Libelles van mijn moeders vriendin, stootte ik op die prachtige foto 'Mama moment' van jou en je zoon.
Ik las het verfoeide woord 'kanker' en besloot de begeleidende tekst door te nemen. Knap, hoe je de energie blijft hebben om een warme mama te zijn die beslist een onuitwisbare indruk bij haar zoon zal achterlaten!
Ik besef ook dat diezelfde zoon je kwetsbaarheid gigagroot maakt, nu je ziek bent. Ik duim voor je en hoop dat je 'the beast' overwint voor eens en voor altijd!
Misschien was jij vroeger al je vrolijke zelf maar zelfs dan, zal je door je ziekte beslist nog meer dan vroeger, oog blijven hebben voor het kleine én het mooie, voor de essentie en de warmte. Geniet van elke zonnestraal, geniet van de ondersteunende en welgemeende berichtjes, blijf vertrouwen hebben en bovenal: geniet van je zoon! Ik wens je een vakantie toe waarbij je af en toe even dat lichtvoetige gevoel van 'ervoor' ervaart!
Toitoitoi, Dominique

Gepost door: Dominique Veulemans | 18-06-13

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.