21-02-14

Het verlossende onco-praatje.

Dinsdag kwam het dan, het verlossende info-belletje van de Killroy... Tijdens het gespannen afwachten tot mijn kleine held terug naar huis komt, om weer thuis bij mama te slapen, rinkelt de telefoon. Een leukerd zegt met heel serieuze stem "Mevrouw, mijn secretaresse liet mij weten dat u heel heel boos bent op mij, en ik u dringend moest opbellen" Het eerste moment herkende ik geen stem, en het duurde even voor ik in de lach schoot en snapte dat onze Killroy mij weer liggen had. Ik schrok, en zei dat ik helemaal niet boos was, en niet zou weten waarom. Bleek dat het was doordat hij me had gezegd dat ik amper zou weten dat ik chemo kreeg, en ze hem alle bijverschijnselen hadden doorgegeven...

Hij kon dat natuurlijk ook niet weten dat ik anders zou reageren op de chemo dan de doorsneepatiënt... Dat zei ik hem dan ook. Nu, zijn voorstel schrok me eerst even af. De carboplatinum stoppen, en verder doen met enkel caelyx... Slik... De carbo weten we namelijk dat die bij mij heel hard aanpakt, en zijn werk dus doet. Maar idd, ik ben er deze keer echt te ziek van voor een eerste chemo, en nog zo'n 5... De symptomen verergeren namelijk elke chemo een beetje meer naar de 6e toe, die dan het zwaarst is. Als die van dag een al zo zwaar start, komen er idd meer risico's bij kijken.

Maar ik twijfel... Wat als... de caelix dan niet aanpakt?

Er zijn nog meerdere opties natuurlijk. Maar als de caelix zou aanpakken, en idd de zware symptomen zouden wegvallen, kunnen er extra chemo's bij worden gegeven, om het wegnemen van de carbo aan te vullen? ( de hervalperiode wordt nl. iets korter met de 2 chemo's bij elkaar )

Dat doet me idd al wat beter in de oren klinken. Hij haalt me over de streep door te zeggen dat ik nog steeds kan vragen om de carbo terug op te starten. Nu ja, dan is het een win-win situatie. Stel je voor dat hij gelijk zou krijgen deze keer, en zijn bewering dat "ik het niet zal weten dat ik chemo krijg " ditmaal wel es klopt? Zou wel fantastisch zijn voor Kyran, en voor mij natuurlijk ook. Met 2 mooie feesten in het vooruitzicht...

De knoop wordt dus doorgehakt : We gaan ervoor. 10 maart wordt het dus enkel caelyx en geen carbo meer. De grootste reden zijn de te hoge en langdurige ziekteverschijnselen en de risico's die eraan zijn verbonden. Moesten die dan inderdaad wegvallen, weten ze ook meteen dat het aan de carbo ligt, die ik nu toch al een derde keer krijg op een korte tijdspanne.

Ondertussen komt mijn held thuis. ik voel wel zo'n soort spanning wegebben nu de beslissing is gevallen, de angst een pak minder worden... Ik vertel Kyran meteen het goede nieuws : Dat de kans erin zit dat mama een pak minder ziek zal zijn volgende chemobeurt. Ook zijn gezichtje klaart op. Ik hoop zo voor hem dat Killroy es gelijk heeft...

Mij bezorgt het alvast een gevoel van opluchting, al is de twijfel niet helemaal verdwenen, ik heb volle vertrouwen in "mijn" Killroy" dat hij de ganse situatie met arendsoog zal volgen...

 

11:35 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Klinkt toch goed en je verliest er niks bij om het deze keer zo te doen en als het nu eens echt waar is dat je er helemaal geen last van hebt en toch zijn werk doet dat zou toch wel een grote sprong vooruit zijn voor jullie twee. We duimen weer met z'n allen dat het effectief zo is. Je bent nu eenmaal de uitzondering op zoveel gebieden al dus waarom zou het deze keer ook niet kunnen kloppen en je dokter kent je ondertussen wel al meer dan genoeg. 'k Heb de indruk dat het wel een heel lieve en begrijpende man is. Ook belangrijk, niet zomaar een nummertje in de rij maar een goed persoonlijk contact.

Gepost door: linda | 28-02-14

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.