11-08-14

Onze trip...

Hier dan het beloofde blogje over onze uitstapje, een vierdaagse naar Frankrijk, op een uurtje van ons stulpje.... Kyran was zo'n beetje grote "chef" voor een keertje. Ik had besloten het kind echt es kind te laten zijn, deze vakantie was puur voor hem. Door zijn genot, genoot ik toch ook mee, hé! :D

Nog tot de dag ervoor was ik niet op mijn gemak. Chemo 6 had zo hard toegeslagen, dat Ik schrik had dat ie het ganse geplande weekend om zeep zou helpen... Maar betaalt is betaalt, en gepland is gepland, dus raapte ik het allerlaatste restje moed bijeen! Valiesjes inpakken - gespreid over 3 dagen door de vermoeidheid - en gaan tanken, en off we went!!!

We vertrokken in de zon, richting Coquelles. Een kleine ontgoocheling toen bleek dat het hotel helemaal niet voldeed aan zijn beschrijvingen, noch beloftes, maar we besloten er het beste van te maken. Na het uitpakken is de "luxe" ( hm ) kamer, eerst nog es op verkenning... Tja, veel was daar niet te zien!!! Een avondwandeling in de buurt zat er dus niet in. Dan maar de auto in en richting Calais, maar even zo'n klein half uur rijden. Voor Kyran alweer een voltreffer : Er was toevallig kermis! Dus na wat foto's van de bootjes die lagen te rusten in de haven van Calais, het bekijken van het binnen- en buitenvaren van de grote P&O's ging het richting kermis... De zon was mee, dus wij gelukkig!!! :D

Onze eerste nacht was een korte, aangezien onze " Luxe" kamer vlak onder het afzuigsysteem van het hotel lag, dat elke morgen om 7u-7u30 werd aangezet, en er dus voor zorgde dat es wat uitslapen geen optie was, Ondanks je kon gaan ontbijten tot 11u... Dat beloofde!!!

Doodmoe dus, gingen we ontbijten. Dit was weer een Kyran dag! Aqualud was een - volgens het hotel op 5km - waterpretpark, waar we vandaag heen zouden gaan, dus Kyran was overenthousiast! Ookal kan ik door mijn skin and bones, en dus gebrek aan een vetlaagje, niet in het water, mss heb ik ook wat genot?

Wat bleek : de 5 km was er zo'n dikke 50!!! Ik dus al met een ei in de broek, ik probeer lange ritten zonder inslapen voor terugkeer te vermijden, had al maar half geslapen, en nu dit... Pffffff Mijn goesting was al over bij het zien van "peage" Hadden ze ook weer heel goed geregeld, dus!!! zo'n onvoorziene 2,8 euro voor een paar km rijden, en dito op de terugweg. Halfdood kwam ik eraan, al hadden we wel van het uitzicht genoten van "La Douce France"!!! ( En er dus ook direct voor betaalt lol )

De streek zelf rond Aqualud was prachtig... Al mochten we alweer direct de portefeuille opentrekken, want ondanks de parkeerkaart voor gehadicapten, stond nergens dat die niet moesten betalen. Geen zin in een boete ( ze hadden ons al genoeg bij "ons pietje" ) stopte ik dus ook meteen zo'n 4 euro in dat bakske!

Het zwembad op zich was echt de moeite, en Kyran had de tijd van zijn leven, dat maakte gelukkig al veel goed. Wel mochten eten en co niet mee naar binnen, zodat je verplicht was hun zielige keislechte frieten daar te eten of hun halfgebakken "burgers" of wat het ook moest voorstellen... Wat mama betreft bleef het bij wat pogingen in het water te gaan om toch wat plezier te beleven en meteen te merken dat het - ondanks de aangename temperatuur te koud was -voor mij. Pootje baden dus met mijn "beest", de Nikon... ;)

Op de terugweg reden we voorbij de Mc D's, die Kyran natuurlijk al had gespot bij het doorgaan, en stopten we dus daar. We wilden zeker zijn dat er ons die dag toch nog iets smaakte!!! :D Geen grote menu, maar elke een lekkere burger, zo leden we alvast alweer geen honger, en maakte het de dag echt van "Kyran"... Only for kids!!! :D

Wat er nog op het programma stond voor volgende dagen : het zeebassin Nausicaà... Kyran was pas 3,5 toen we daar es waren, en nu zou hij daar veel meer genot aan hebben. Dat was voorzien voor de dag erop. Buiten de "natuurlijke wekker" van het hotel gerekend, die me de das omdeed. Om stipt 7u30 was't slapen alweer uit voor mij. En ik had er zo'n nood aan. Ondanks het melden aan het onthaal van het hotel "Suitenovotel, waar ze me beloofden dat er een oplossing zou komen, geen verandering in de situatie... Geef me dan toch maar liever een ( nog ) kleinere kamer, waar we wel in stilte kunnen slapen... 

De zaterdag werd het dus geen lange rit, maar een uitstapje naar het heel dichtbije winkelcentrum daar... Met in het achterhoofd "als het teveel wordt... het hotel is vlakbij" :D Het ontbijt - het enige waar we weinig klagen over hadden in het hotel, en waar we ook elke morgen een heel vriendelijk gezicht zagen - werd dus meer brunch dan ontbijt, alles op't gemakje...

Kort voor de middag werd het dus slenteren, winkelen, pauzekes nemen... geblazen!!! Bij ons is het erg de gewoonte enkel 2e hands spullen te kopen, om zo onze andere "kleine en grotere droompjes" waar te proberen maken. We kennen dus uiteindelijk nog weinig prijzen, noch winkels, lol! :D Maar deze keer is Kyran echt es in de watten gelegd... Een jongetje ging binnen in het centrum, en kwam na een bezoekje aan Zara een echt classy ventje buiten!!!  Hij deed me even denken aan zo'n typisch brits schooljongetje, ik smolt!!!! Een schattig , mooi aansluitend pied-de-poule beige/zwart broekje, korte zwarte laarsjes eronder waar we al even op zoek naar waren, een okerkleurige longsleeve erop en als afsluiter een mooie zwarte pull met heel speciale kap + kraag... ( waarvan ik weet dat ik die zelf nooit zou gebreid krijgen, want dat je die met 4 draden moet breien... )
Hij was echt om op te eten toen ie uit dat kleedkamertje kwam!!!

Nog een positief puntje aan de Fransen :

Een van de weinige keren dat de portefeuille wel een pak leger werd, maar ik er deze keer echt geen slecht gevoel over had! :D Al ging er in het achterhoofd wel een radartje aan het werk die me vertelde dat ik werk moest maken onze "teveel" aan spullen op 2e hands te plaatsen, hihihi... Dat was voor straks, als we weer thuis waren, en bij regenweer natuurlijk!!! :D

Uiteindelijk werd het zondag, Nausicaà- dag... Ik zag er echt tegenop, al weet ik dat het prachtig is... Maar ik was doodmoe, en sleepte me - alweer om 7u30 - uit bed. Gelukkig hadden we al wat inpakwerk gedaan de avond ervoor, en zelfs al wat ingeladen in de auto. Na het ontbijt, waarbij Kyran me de oren van het lijf aan het zagen was voor het "fitness-center" van het hotel en daardoor ook extra snel at ( wat anders helemaal niet het geval is! ) ging het dus richting "fitneszaal"... Groot was onze verbazing toen we in een heel klein kamertje terecht kwamen waar zo'n 3 toestelletjes stonden en 1 matje lag... De foto's van op hun site waren dus ook wel heel bedrieglijk getrokken... Nu, voor mij oké, maar Kyran was enorm ontgoocheld. Een van de politiemannen die daar "kampeerden" in hun voertuigen op de parking van het hotel, hielp hem wat met het enige waar hij opkon : de loopband... Nu, daar konden we niet over klagen, een fitnesszaal is nu ook niet voorzien op 8-jarigen, maar een fitnesszaal kon je dat nu echt wel niet noemen. :D En zo was ik er wel heel snel vanaf, zo'n klein kwartiertje en we konden de rest van de kamer leeg gaan halen en Kyran had zijn "fitness" gehad!!! ;) Waarbij ik dan ook door de vermoeidheid mijn iphonelader achterliet, en dit pas merkte toen ik thuiskwam!

Es alles de auto was ingeraakt, wij dus op weg, naar de mooie zeedieren gaan kijken in Boulogne-Sur-Mer... Natuurlijk waren we er vroeger dan voorzien. Maar we vonden een plaatsje dankzij de ( door mij niet graag geziene ) gehandicaptenkaart, en deze keer moest ik dus al niet betalen. Het uitgespaarde geld waren we jammergenoeg wel snel kwijt aan de veel te dure mini-golf die de naam absoluut niet waard was vlak naast Nausicaà... Maar soit... Onze verse "Brusselse" wafel - van mij met slagroom - van Kyran met verse chocoladesaus - troostten ons een beetje... :D

Voor zo'n 31,5 ( Hallo??? ) euro konden we zo'n 2 uurtjes de mooie zeewaterwereld gaan verkennen... Adembenemend mooi... ( al vind ik dat eigenlijk wel zielig voor die beestjes )Al was het duur, en had ik medelijden met de dieren, we hebben echt genoten, en mijn "beest" bevat nog hopen mooie pics die ik nog op de pc moet plaatsen... Ook de ervaring op de nagemaakte cabine van een schip, waar je het deinen van de zee en storm op zee een beetje kan ervaren, was leuk en mooi bedacht! We zijn er niet door"geruscht", maar namen echt onze tijd om alles te bewonderen, en hier en daar had ik echt het gevoel dat ondanks het kleine oppervlak waar bepaalde zeedieren in huisden, ze eigenlijk zelf ook best wel de aandacht leuk vonden... Sommigen prachtvissen kwamen echt tegen de ramen aangevleid, en bestudeerden dat "rare ding" aan de andere kant van het raam... :D

Maar zoals aan alle mooie dingen, kwam ook hier een eind aan. Doodmoe wou ik vroeger naar huis dan voorzien, schrik de rit anders niet vol te houden. Even speelde de gedachte in het hoofd voor die avond nog een B&B te zoeken ( wat ik volgende keer zeker doe, never again a hotel!!!!!!! ) maar ook daarvoor had ik geen fut meer... :/

In plaats van in Boulogne een "zeeschotel" te gaan zoeken in een van de resto's, had ik mijn buik vol van het vieze eten dat we tot nu toe hadden voorgeschoteld gekregen -  had zelfs nog niet eens honger door de vermoeidheid - en vertrokken we om 17u30 al richting Ieper. Ik herinnerde me nog de Route D 940, en wou per se die gaan volgen, waardoor je tot in Calais met regelmaat de zee en het strand nog es van - soms heel - dichtbij ziet opduiken.... Maar met een gps en chemobrein was ook dat niet zo evident, en kwamen er wat extra kilometers aan te pas eer we onze zin kregen... De moeite werd natuurlijk wel beloond!!! De ganse terugweg tot in Calais prachtig zicht, met hier en daar een passage in een van de kleine mooie dorpjes. Een aanrader voor iedereen die ooit die richting uitgaat of langskomt! ;)

En ik kan maar hopen dat we dit binnenkort nog es mogen beleven, want onderweg naar huis kwamen we ook langs mooie musea en militaire belevenissen, dus komt er hopelijk een volgende - beter geplande - keer! :D

Jammergenoeg eindigde die dag wel een klein beetje in mineur... Toen we Ieper naderden, kwam er leven in onze buikjes : de honger meldde zich dan toch... Bijna 20u... En ABSOLUUT geen zin in frietkot en co. Dacht ik er een mooie afsluiter aan te breien door ergens een lekker hapje te gaan eten in Ieper zelf... Even buiten de kermis gerekend die blijkbaar dat weekend van start was gegaan. Lang leve de blauwe kaart met het rolwagentje erop, we vonden een plaatsje!

Het zou eigenlijk een burger moeten worden in een nieuwe zaak, waar je - naar horen zeggen - heel veel groentjes bijkrijgt. En daar hadik net zo'n zin in, moest de naam van het nieuwe zaakje me nu maar es te binnen schieten??? Nee dus... Het werd Vivaldi dan maar... Lekker eten meestal, al waren we daar nog niet veel. Bij het bekijken van de kaart had ik zoiets van "waarom een croque als je die lekker thuis kan maken" en ik nam es aan lamskroontje, de eerste keer in jaaaaaaaren dat ik op de menulijst de prijs niet liet beslissen wat ik zou eten. De bediening  was allesbehalve vriendelijk ( al weet ik dat van vorige keren, op een grote markt vol toerisme moet je geen moeite doen voor inwoners! ;) ) en ook zo goed als onvindbaar. Zo'n dikke 20 minuten eer we iemand konden strikken, dan nog zo'n half uur tot het drankje kwam... Raar, maar iedereen die eten bestelde kreeg er ook een amusehapje bij, wij dus niet? :/ Kyran had dit natuurlijk wel gezien! :D Nog zo'n dik half uur later kwam eindelijk het eten die ons maagje het zwijgen moest opleggen. Joehoeeeee!!!! Jaja, tot je begon te snijden... Aangezien ik zelf ook graag kook - het zit een beetje in ons bloed - weet ik dat lams niet moet doorbakken zijn, maar... zo goed als rauw binnenin???

De honger won het op de verontwaardiging, en ik at het met veel gesleur en getrek op... ( Al ging "man, jammer van mijn centen" door mijn hoofd, aangezien we niet veel "echt" gaan eten en het meestal op budget is ) Het duurde -alweer - eeuwen eer ze kwamen afruimen. Maar toen ze vroegen of het had gesmaakt, kon ik echt mijn "bek" niet meer houden, op z'n grofst gesproken...  Ik repliceerde heel beleefd dat ik echt heel jammer vond van het vlees, want dat het anders heerlijk had geweest. Het juffertje zei dat het haar fout was, dat ze niet had komen kijken... Ik had wel op de lange tijd die we daar spendeerden al meerdere keren haar blunders gezien en gehoord, btw, en heb jaren zelf in de horeca gestaan, met alle gevolgen vandien! ;)

Aangezien Kyran zo super had gegeten, alles - inclusief groentjes en sla ( die hij wel kreeg en ik moest zoeken ) - had ik hem een ijsje beloofd. Maar uiteindelijk werd het ook het ventje van 8 teveel, toen ze zo maar even weer een half uur nodig had om de dessertkaart te gaan halen!!! Toen ze eindelijk opdaagde, was het "vriendelijk" zijn over, en heb ik kortweg gezegd dat we nog vandaag naar huis wilden, dus we graag de rekening hadden gehad... Juffertje bleef weer weg... Resultaat : nodige bedrag ( gelukkig passende cash bij ) tussen de betaalmap gestoken, nog 10 minuten gewacht, rechtgestaan en zonder verder afwachten vertrokken... Bij deze : Daar zien ze mij nu echt nooit meer terug, hun kansen zijn op!!! :p

Bij deze onze ups- en downs van onze trip, al is er 't een en 't ander ook aan mezelf te wijten, aangezien mijn "chemokop" iets te weinig opzoekwerk toeliet... Wat hebben we nu geleerd : volgende keer dieper spitten alvorens op een leuk aanbod in te gaan!!! :D

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

10:49 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |