01-10-14

Herfstblues?

Hier zijn we weer even...

Waarschijnlijk hebben de herfstblues mij te pakken. Ondanks het abnormaal vroeg in bed duiken de laatste weken, blijft de vermoeidheid me parten spelen. Het - grotendeels - immobiel zijn door de krukken heeft waarschijnlijk ook wel zijn stempel gezet, maar ik denk dat "het vallen van het blad" hier zijn grootste afdruk zet... Niet te geloven dat een mens daar zo gevoelig aan kan zijn. In combinatie met alle chemoreeksen, die ook hun vermoeidheid meebrengen, zal dat mss iets zwaarder doorwegen dan bij de "gezonde" mens, misschien?

Tussen de "nutteloos voelende dipjes" door, probeer ik mezelf toch met het nekvel te trekken, en zaken te doen die dat moment toch een beetje lukken en mij toch een heel klein beetje een goed gevoel geven... Al zijn dat - niet lachen! - dikwijls echt onnozele dingen, zoals iets inzamelen voor een goed doel via Freecycle West, of via dezelfde weg iets weggeven, tot het - eindelijk - in de kast leggen van strijk of een klein beetje kunnen verder oprommelen in de laatste kamer in huis die moet worden aangepakt.

Gisteren moest ik op medische controle naar een dokter van de "werkgever", in mijn geval vadertje staat... Het definitief opstappen nadert nu dus heel snel. Het medisch pensioen staat vlak om de hoek, en dat doet raar. Ondanks alles - al twee jaar thuis ondertussen - wordt het definitief, en dat komt altijd aan, het is steeds een verwerken, ookal zie je het op je afkomen... De medische raad heeft wel alles gedaan wat ze konden, dat moet ik grif toegeven! Het is nu eenmaal kanker, en het moest ervan komen. De enige tussenstap is nu nog het voorkomen in een Medische Commissie, die de beslissing permanent zal maken. Vanaf dan ben ik een echte "ex- militaire"... Geen terugweg meer. Oefti, dat wordt slikken! En al liep mijn carrière allesbehalve van een leien dakje, ik ben altijd best wel trots geweest op mijn prestaties ( gewaardeerd of niet, en dan vooral dat laatste... :D ) als vrouwelijk militair in een actieve eenheid.

En al ben ik ondertussen een soort "keizerin" geworden in budgetteren, toch besluipt me weer die financiële angst. Ik besef dat ik ook dat financiële beest onder controle kan houden, maar niemand heeft nu eenmaal de glazen bol die de geruststelling brengt, hé! Nu, we zullen zien, net zoals bij al de rest, is het weer"knop op nul" zoals we zeggen, en erdoor!!! ;)

09:21 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Dag Véke

blij te horen dat eigenlijk alles goed gaat ! Herfstblues niet leuk maar dat is van voorbijgaande aard he. en pensioen ... nu dat iedereen veel langer zal moeten werken. Dus bekijk het langs de goeie kant .
En zijn handje is dat al beter ? Welken ezel om daar te parkeren he zodat je viel. Hopelijk werd de verzekering hier aangesproken!

zeg zet hem voort op he !

Dette

Gepost door: Dette | 08-10-14

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.