17-03-15

Chemo drie 2015 zit er ook weer op...

Gisteren de derde van de 18 alweer kunnen schrappen... :D 

Vandaag dus wel ziekjes, mottig, en aangeraden de emmer niet te ver van me te houden. Een enkele beweging kan de maag doen keren, dus we houden het zo rustig mogelijk! :D Niet zo simpel voor eentje van mijn kaliber, maar ik doe mijn best!

Toch kreeg ik een heel grote boost gisteren. De marker, die voor het starten op 1010 stond, bleek op 1347 te staan. Even slikken was dat dus. Maar ik had ook pas 2 chemo's gehad, met bij de eerste een waterpunctie in de buik, dus dat kon beïnvloeden. Je kan dan ook geen mirakels verwachten van een enkele chemo, als het al de vierde reeks is. 

En dan toch : Toch goed nieuws!!!

Killroy komt muisstil met de vinger op de lippen een blaadje afgeven van het labo : de bloedresultaten MET een marker van 987... Mijn hart maakt een sprong : de angst kan zijn valies pakken, samen met het beest!!! Hij pakt, hij pakt, hij pakt!!!

Ik zou kunnen dansen, springen, huilen, tieren, roepen, zingen... Noem maar op! Wat een intense emoties razen nu door me heen!!!! Dit aan het schrijven voel ik het geluk van dat nieuws weer door me stromen... Ik zei het wel 10 keer na elkaar, luidop, met tranen in de ogen en een lach op het gezicht. HIJ PAKT AAN!!! Het beest krijgt klop!!! Joehoeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee!!!! ( Gelukkig lag ik alleen op de kamer ) 

Initieel had ik erg veel zin om op het dak te gaan schreeuwen, maar aangezien ik niet echt zin heb daar op logement te moeten gaan op psychiatrie, dus hield ik het maar bij een innerlijke "ontploffing" :D 

Hoop doet leven, en nu leven weer - al is het mss maar enkele maanden - langer. We leven weer langer! Kyran wordt nog 9 met zijn mama bij hem, krijgt nog een paasvakantie met een mama die niet doodziek zal zijn, en wie weet staan we goed genoeg op de pootjes om een heerlijke zomervakantie te krijgen... 

Wat is het een heerlijk gevoel, extra tijd te winnen, om vanalles nog te plannen en te doen. Weer HOOP, de o zo belangrijke hoop... Ik drink geen redbull, maar heb het idee dat dit zo ongeveer het gevoel moet zijn? :D 

Bijna nam ik de telefoon om de school op te bellen, ik wou zo snel mogelijk Kyran het goede nieuws laten weten... 

Hij pakt aan, we gaan er weer voor, met dubbele moed nu, ziek zijn nemen we er iets liever weer bij... 

De pauze van volgende week gaan we dan ook zo laten, en doorgaan met de chemo, als de bloedwaarden het toelaten. Zo kunnen we mss een pauze inlassen in de paasvakantie, die anders zou deels aan behandeling verloren zou gaan. De vraag gesteld aan Killroy, en het zou kunnen... We "vergeten" de pauze en duwen even door!!! Net genoeg boost gekregen door dit goed nieuwsje. Moet kunnen! 

Bij deze zijn jullie weer goed up-to date met leuk nieuws, dus ga ik verder mijn hobbyke proberen doen nu, in de mate van het mogelijke. Nog wat scrapping doen! ;)

Have a nice day, and don't forget : CARPE DIEM!!!!!!  

 

 

12:00 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Schitterend gewoon ! En je hebt gelijk elke dag erbij is erbij toch, zo bouw jij ook jaren op, sterke madam hé.... ben zo blij voor je en kan me echt voorstellen hoe jij je voelt. Nog zoveel leuke dingen die wel weer zullen kunnen....

Gepost door: linda | 17-03-15

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.