07-05-15

Mijn ups...

Wat houdt een mensje recht met een palliatieve diagnose... 

Dit :

Mijn zoon, mijn nummer een, mijn alles, mij wereld... ( en mijn spiegel, lol :D )

Mijn poezen, die zomaar van me houden, met al mijn fouten - en dat zijn er ne hoop! ;) - mijn gebreken en kuren... Ze zijn er, altijd, en enkel voor kost en inwoon... :D

Moeder natuur : de zon, de dieren, de bloemen en planten... 

Mijn "friends IRL" : die ik op 1 hand kan tellen, die er staan wanneer nodig, en die ik nooit genoeg kan bedanken...

Mijn bloglezertjes en FB- volgertjes : al oppeppertjes, hun steunwoordjes, hun begrip...

Mijn hoop, mijn dromen, mijn optimisme, die ik erfde, dat krijg je niet zomaar kado, of koop je niet gewoon in een winkel of online, je krijgt het kado bij je geboorte, en dat, dat is iets onbetaalbaar heftig mooi en waardevol...

De dag : met elk mooi moment erin, vandaag, dag per dag, minuut per minuut... Al start hij slecht, er is altijd wel iets aan die dag weer goed en oké, het veegt meteen het mindere van tafel...

Een gewone "dank je wel" of brede lach, van iemand die ik een plezier kon doen, van Freecycle bvb, onbetaalbaar, en heel dikwijls de redder en "mooimaker van de dag, die een lach op mijn gezicht tovert die niemand kan zien, maar ik wel voel en kan van genieten tot het slapen gaan... ( Hoe heet dat gedichtje nu weer, van Toon Hermans, dacht ik? ) 

Mijn creativiteit, gratis gekregen, die me door veel lege dagen sleept, samen met mijn grote liefde voor muziek... John Miles, uwe tekst klopt letter voor letter en woord voor woord!!! 

En niet te vergeten : mijn "overdatum", zonder te beschimmelen, die ervoor zorgde dat ik alles van hierboven nog steeds kan beleven... ;) 

Mijne Onco "Killroy" en 90% van het personeel van het intern dagziekenhuis van het Jan Yperman, die je altijd met een lach bijstaan, er staan, lopen en vliegen, om je een goed verloop van je behandeling te kunnen bezorgen, chapeau, jullie!!! Voor het feit dat je mijn naam kent, zelfs Kyrans naam, dat wij geen "nummer in de rij van zovelen" zijn en worden... DANK!!!! 

At last : alles wa'k momenteel vergeet... :D 

 

 

 

 

09:44 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Super meid ge zijt één uit duizend echt waar! Ge hebt moed voor meerdere klinieken. Waarvoor ik super chapeau wil zeggen!
Ook chapeau voor je zoontje Kyran en voor Hans die ook zo goed voor je zorgt.
en veke je weet het hé ik ben er voor je hoor meid. Als ik met wat kan helpen roep me maar, als je luid kan roepen samen met Kyran dan hoor ik het wel tot in Elverdinge ;-)

Gepost door: marenka petillion | 07-05-15

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.