04-07-16

Grote vakantie...

De grote vakantie is er... De eerste in jaren dat er geen chemo wordt gegeven tot eind juli... Wat een gevoel geeft dat!!!! 

Enigszins een beetje dubbel, omdat ik er nu maar 3,5 kreeg, en de merker - die de laatste ( halve ) keer licht was gestegen - misschien had neutraal gestaan had ik verder kunnen gaan in de behandeling. Anderzijds is er die "misschien" : Mijn stoute cellen "muteren" graag en ook deze keer zit de kans erin dat ze dat doen, dus misschien hebben we nu wel een vakantie, terwijl ik anders even goed ziek had kunnen zijn voor een opgaande merker en een vakantie die voorbij is tegen dat ik weer op pootjes zou staan...

Na laatste consult bij onco werd besloten alles stop te zetten, en een volgende afspraak te plannen in september. Het feit van de twijfel en de licht gestegen merker sloeg me toch weel een paar daagjes van mijne melk, maar vorig jaar kreeg ik zo maar liefst 18 wekelijkse kuren die op het einde van de behandeling toch zorgden voor een merker die zo goed als gelijk stond als bij de start van de kuur terwijl deze nu een heel pak lager staat. 

Donderdagmiddag zat het vierde schooljaar erop, en kan Kyran genieten van een verdiende rust, op alle vlakken nu mama ook geen kuur krijgt ( toch geen chemokuur, lol :D ) tijdens zijn verlof!  Volgend jaar op naar het vijfde leerjaar, bij een meester deze keer. Wat worden ze snel groot. En wat mag ik van geluk spreken, dat ik dit alweer mag be-leven!!! Als je er bij stilstaat dat het manneke in het 2e kleuter zat toen onze hel begon. 

De mood wordt elke dag wat beter, samen met de energie en fysiek. Al word ik nooit meer echt de "oude" op fysiek vlak, toch vind ik meer en meer de "kleine" Vé terug. Crea, kleur in de kleertjes, happy mood, lekker gek... Als militair verlies je dit een beetje - veel - zonder het helemaal te beseffen! Strak in het pak, blinkende bottines, een hele hop "moetjes" en heel zeldzame "magjes" zorgen ervoor dat je elke dag wat meer van je identiteit verliest, en na 20 jaar daar dus nog heel weinig van overblijft.

Mijn paardelappen zijn zo goed als verdwenen : dus misschien geen fysiek meer zoals toen, maar wel meer innerlijke " oude Vé", het slapende kind terug wakker... Alles heeft z'n ups en downs... ;) ( Voor mijn vrienden die met dat gekke gedoe weer moeten omgaan dus ook! :p :D ) 

En nu, nu vakantie!!!!!!!!!!!!! 

En ja, hoor, zoals gewoonlijk weer een hele hoop plannen... 

"Ik wil, Ik wil, Ik wil.... " 

- De tuin op z'n plooi, garage, berging en logeerkamer op punt zetten. 

- Zelf creaties maken voor in huis, nieuwe creaties ontwerpen voor mijn creapagina, de scrapalbums verder afwerken en heel veel kalligrafie off course!!! 

- Zoveel mogelijk doen met en voor Kyran, maar ook voor mezelf. Dat laatste heb ik eindelijk een beetje gesnapt!!!

- Kyran krijgt een dagsportkamp ( in deze week kan ik thuis vanalles aan losse eindjes aan elkaar knopen )

- Vervolgens een Chirokamp, waarbij ik "housesitting" ga doen dichtbij mijn eigen roots ( en zo ook verplicht te ontspannen en geen kans vanalles van "werkjes to do" te zien in huis ) en de banden met familie en vrienden in die buurt weer wat inoliën.

- Er staat Kyran ook nog een heel leuke verrassing te wachten die ik reeds beschreef in vorige blog, waar ondertussen de kers op de taart is bijgekomen : tijdens de verrassing komen ook z'n peter, tante en kleine neefje op bezoek, dat gaat ie geweldig vinden. 

- En NOG een kamp van 10 dagen voor  Kyran, een heel mooi, met het Koninklijk Sint-Maartens Jeugdkoor eind augustus waarbij ik tripjes ga plannen waar ie niet zo gek op is op m'n eentje, waar ik ook wel es deugd van ga hebben. 

We sluiten af met een driedaagse trip naar Koksijde aan zee met Tegoare Ieper, waar we voor de 2e keer aan deelnemen en verwend werden de eerste keer als koningen... 

Idd, bij de pakken blijven zitten staat helemaal niet in onze woordenboek. We zenden het beest momenteel op winterslaap naar de Noordpool, en dat in de hoop dat hij erin blijft van de kou! ;) :D 

Knop op nul wat het beest betreft en knop op maximum wat genieten betreft plus de knop van evenwicht en rust op "midden" ( Dat gaan we toch proberen ) 

Ondertussen is het fietsen al voorzichtig weer op gang getrokken, en ook de eerste twee ritjes met de auto zijn tot nu toe geslaagd... Telkens proberen een stapje verder te zetten, met een klein hartje weliswaar en voorzichtig weg, maar wie niet waagt... ;) 

Bij deze aan elk lezertje een heel heel aangename vakantie en zomer toegewenst. 

DON'T FORGET :   CARPE DIEM! 

You only live once... xxx

 

 

10:33 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |