23-02-17

Even tussendoor : menslievendheid in de 21e eeuw...

Staaltje van menslievendheid vandaag dat me even van m'n kousen heeft geblazen...

De voorkant van mijn huis ligt in een straat, de achterkant - en dus ook de garage - in een andere. Mijn garage maakt deel uit van een garageblok van zo'n 10 ( denk ik ) garages in totaal, de ene naast de andere.

Om de 14 dagen wordt onze vuilniscontainer geleegd. De laatste maanden vergat ik hem zowel soms buiten te zetten ( opgelost met alarm ) en binnen te halen ( ook alweer opgelost met alarm ) Tijdens de chemokuren is dit nog erger... en soms krijg ik hem zelfs niet buiten of niet terug naar binnen als ik te ziek ben. Vroeger zette Kyran die buiten, en haalde hij hem binnen als ie thuiskwam. De tijd daarvoor zette ik hem zelf buiten, en haalde hem binnen bij het terugkeren van school. 

Deze week heeft iemand dus gewoon hem weggestopt, en ben ik op ronde moeten gaan om hem terug te vinden. Ik besloot bij de mensen waar ie telkens wordt gezet de maandagavond aan te bellen, en te vragen of ze hem hadden gezien. Ook met de bedoeling hulp te vragen als hij de dinsdag bleef staan, ze hem ( leeg wel te verstaan ) in het straatje van de garages te zetten. 

Nummer 1 : Half nederlands, half frans, zelfs wat woorden duits. probeer uit te leggen hoe of wat, maar buiten een resem reclamaties dat die daar niet moet staan, en bovenop nog : "ziek zijn van kanker is niet alle dagen, da's een dag en stop" kreeg ik het deksel op de neus. Zelfs toen ik wegstapte was ie me nog aan het uitschelden... ( Bleek dus ook degene te zijn die hem dan had verstopt ) 

Nummer 2 : Ik zie dat de verantwoordelijke van de garage buiten staat, en dacht : die heeft er 3 garages, dus mss is dat wel de oplossing. Mis poes!

Ik vertel haar het probleem. ( dat Kyran tijdens de week niet meer thuis leeft en dus ook de vuilnisbak niet meer binnen kan zetten ) Ze kent de situatie want we komen ze in de zomer continue tegen aan de garageboxen aangezien ze die gebruiken als werkplaats, kuiskot, noem maar op en ze ons als dikwijls de les hebben gespeld van wat mag en niet mag. 

Een ijskoude reactie, met kin in de lucht : "Waarom zet je hem niet aan jouw voordeur? "Euh, omdat ik dan met de container de trappen op moet,  in de veranda weer trappen af, de ganse keuken en living door, en aan de voordeur weer trappen af..."  

"Wij hebben niks te maken met uw vuilnisbak, koop zakken!" "Mevrouw, ik kan die dan niet dragen, de container heeft wielen... Hem in het straatje zetten als ie leeg is ( ze komen daar meerdere keren per dag ) is toch geen ramp? "

Wat ik daarna allemaal naar het hoofd geslingerd heb gekregen kan ik niet echt meer herhalen... Maar o.a. "Dat jij kanker hebt is niet ons probleem" herinner ik me nog, de rest is blanco. Terwijl de verwijten nog verder naar m'n hoofd vlogen ben ik gewoon vertrokken... ( Deze hun garagecontainer staat op nog geen 10 stappen van de onze) 

Met krop in de keel en tranen in de ogen heb ik toch nog de bel van nummer 3 aangedurfd... Waar een jonge mama me meteen binnenliet, en toen ik het verhaal wat uit de doeken deed, het geen probleem vond hem zelfs tot aan mijn garage te gaan zetten indien nodig. ( Dit koppeltje heeft wel zelf GEEN garage tussen die garageboxen staan!!! ) 

N.B. Niet dat die mensen daartoe verplicht waren, een neen was ook optie, enkel de manier waarop de neen werd uitgedrukt... Djees, dat had ik dus niet zien komen!!! 

Zo zie je maar... 

Een van de perikelen tussen de soep en de patatten door hoeveel mensen ondertussen zelfs kanker en chemokuren "niet hun zaak" vinden. Je moet duidelijk niet in Afrika wonen om toe te horen aan de "ver van mijn bed show"... 

 

18:02 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Niet te geloven dat er zo'n botte mensen bestaan; gelukkig zijn er ook nog goei zielen

Groetjes

Gepost door: Gerda | 23-02-17

Reageren op dit commentaar

Schandalig Véke van de buren !
Maar trek je op aan de jonge mama die je wel wilde helpen . De anderen zien zichzelf niet graag ...

Gepost door: Dette | 23-02-17

Reageren op dit commentaar

Véke.

Zo mensen moet je opzij laten doen alsof je ze niet ziet of bestaan . Nooit antwoorden als ze nog iets zeggen,negeren. Ik heb zo een jaloerse schoonfamilie die 2 huizen verder woont. Ze krijgen van mij geen woord meer en dat is heel lastig voor hen. Met wie moeten ze nu ruzie maken ?
Ik zou op fb vragen wie er om de 14 dagen uw vuilbak kan buiten zetten u hoeft geen uitleg te geven. Je hebt zoveel vrienden er zal toch wel iemand zijn zeker . ik woon te ver ..

Gepost door: Nadine Devacht | 24-02-17

Reageren op dit commentaar

Beste Véke,

Sinds geruime tijd volg ik je blog. Zelf heb ik uitgezaaide her2neu positieve borstkanker en ben in behandeling in het Uz Gent.
Ziek zijn, niet meer genezen en de reacties van sommige mensen.. ik kan er boeken over schrijven. Dat een mens moet erg ziek worden om de ware aard van sommigen te zien, doet pijn. Focus je op de mensen die er wel voor je zijn en die je begrijpen of tenminste die proberen te begrijpen door wat een hel je moet..carpe diem Véke en welkom in het Uz Gent, misschien komen we elkaar wel eens tegen, lieve groet, Marie Paule

Gepost door: marie paule | 02-03-17

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.