25-02-17

Stand van zaken...

Even de mensen updaten die niet op FB zitten en daar de "miniblog" kunnen volgen waar de snelle korte updates worden geplaatst... 

Vandaag start de krokusvakantie. Voor ons is dat momenteel de enige zekerheid van komende vakanties die behandelingsvrij zijn, dat als alles blijft goed gaan tenminste.

Want sinds het laatste verdikt, staan we eigenlijk nog nergens. Vraagtekens een hele hoop, antwoorden een pak minder...

Maandag scan gehad in Jan Yperman, maandagnamiddag telefoon van UZ Gent, medische afdeling Oncologie. ( Maw : we worden dus - waarschijnlijk - officieel proefkonijn ) In allerijl vervoer gezocht, want met een halve fysiek, een hoop paniek en stress alleen op stap gaan was dat moment echt not done.

Dus met chauffeur (dikke dank je wel, Jean- Marie ) op naar UZ Gent. Afspraak met Prof. Torrey om 15u. Bleek uiteindelijk om 16u de assistent te zijn - gelukkige had ik een heel goeie vast - en rond 17u zo'n kleine 10 minuutjes de Prof zelf. Heel vermoeiend en echt verwarrend. 

Wat ik ervan heb onthouden : Dat ik 80% kans maak om in een studie te geraken, dat ik daarvoor ook meteen de nodige documenten heb ondertekent, en dat alles nu zal worden opgevraagd in jan Yperman om "kleuringen" op te doen. Resultaten hiervan zullen worden bekend gemaakt binnen 3-4 weken, en indien eerder zal ik worden opgebeld. Dat is het zowat... Alle "how, what, when" en ook de "what if's" bleven onbeantwoord...

Natuurlijk ligt dat ook aan mezelf, aangezien ik te vermoeid werd, en ik dan ook mijn papieren met het te bellen telefoonnummer ben vergeten... Aan de andere kant : ik zocht meteen het emailadres op ( dat had ik niet vergeten ) om asap de documenten via mail te kunnen ontvangen, maar tot nu toe : nul, nihil, noppes... Enkel een kleine reactie na het hersturen van de mail met "urgent" en "leesbevestiging" : "uw vraag is doorgezonden naar de prof". Maw.... 

Oplossing : tja, proberen de knop op nul te krijgen en de vragen opzij te zetten tot na de vakantie??? 

Je valt dat moment even in een kuil... want aangezien de behandeling in mijn vertrouwde ziekenhuis is stopgezet, en ik eigenlijk nog niet in de studie in Gent ben geplaatst, kan ik nu ook nergens terecht met de vragen, pijntjes of andere problemen... Dit voor "een paar weken"... Ik voel me dus echt "opzij gezet", even in de kast, aan de kapstok, tot het iemand past me weer "aan te trekken". 

Pauze? ja, euh... Laat ons hopen dat dat beest dan ook even pauze neemt, aangezien die wel volle bak in actie is...??? 

Maar we proberen die knop te vinden, en hem af te zetten, want het is vakantie... Niet evident als je net dàt moment dan weer heel veel pijn begint te krijgen. Bekken, spieren, borstkas... Heb ik een kou opgelopen, ligt het aan het verschrikkelijke mottige weer, of..........

Zowieso heb ik toch weer even de "wake-up" call gekregen - ook door de pijn - deze vakantie volle bak te genieten van elke dag volgens wat kan en lukt die dag. En dan toch es een pijnstilling te nemen, voor eventjes maar, dat het wat draaglijker wordt en we het weekje wat beter kunnen overbruggen dan met zetelhangen en filmpjes kijken... Want een klein stemmetje in mij waarschuwt me dat dit in de korte toekomst wel es wat meer het geval weer zou kunnen zijn. 

Besluit ( zoals vroeger op school, hé! ;) ) : Pakken wat we kunnen, wanneer we kunnen, en doen waar we zin in hebben zoveel we kunnen... En hoe zeggen we dat in het kort??? ;) :D 

Jep!!! 

 

CARPE DIEM!!!!!!! 

 

11:47 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.