26-03-17

Het wordt spannend... Alweer...

Alweer - iets te lang - geleden...

Ondertussen zijn we aan het aftellen naar de Paasvakantie!

Maar niet zonder eerst nog een portie stress en zenuwen... Komende week wordt namelijk niet van de poes : een hele resem onderzoeken in UZ Gent, waar ik niet voor sta te springen - er zitten 2 dagen in waarbij ik te lang moet nuchter blijven - om te bepalen of ik in aanmerking kom voor een studie. Bij deze : wie bid, bid aub mee voor ons, wie kaarsjes brandt : steek er aub eentje aan voor ons... 

Even vergat ik hoe erg de situatie is, aangezien ik onlangs door de nogal onhoudbare pijn ( er gebeurde niks meer, ik had geen fut meer, was bleef liggen en zelfs crea viel stil ) naar de huisarts trok met alle pijnstilling ooit voorgeschreven door Killroy waar ik nooit aan was begonnen. Hij vroeg me meteen hoe lang ik al krom liep, de mens kent z'n patiente ook nogal goed! ;) Uiteindelijk raadde die me aan Zaldiar te nemen. Ik was nogal weigerachtig aangezien die paracetamol bevat en dat niet alleen niet helpt bij mij, maar ik ook maaglast van krijg waardoor ik dan stop met eten, ook tramadol zit daarin, waardoor ik dan weer misselijk word en suf. Maar de twee in combo blijken elkaars neveneffecten op te heffen. En ja, hoor! Na een dag of drie kon ik weer stappen in huis, was ik een pak minder vermoeid, en zelfs de was werd weer gedaan. Op een week tijd haalde ik - tussen het rustig scrappen en prullen door - de wasachterstand in en kon ik weer "ademen". Dat laatste eigenlijk nogal letterlijk, aangezien de pijn soms zo erg werd dat het op mijn ademhaling sloeg.

Ik was sterk verwonderd wat een pijnstiller kon doen, aangezien ik er absoluut geen fan van ben - van geen enkele medicatie trouwens - maar nu aan de lijve ondervond hoe het mijn dagelijkse doen en laten zo beïnvloedde. Had ik dat maar eerder geweten... lol :D 

Toch blijf ik alert, want even het uur niet in het oog houden en meteen gaat het pijnalarm weer aan. Ook vannacht ondervonden dat ook voor het slapengaan - ik dacht dat je om te slapen geen pijnstilling moest nemen - ik nog een pilletje moet slikken indien ik langer dan 4-5u wil slapen. Vorige week al halvelings ondervonden doordat ik telkens rond 4u wakker werd 's nachts. Maar - zoals gewoonte - er geen acht op geslagen dat het daaraan kon liggen. Nu, na een plasje draaide ik me nog es en sliep nog even door. Tot ik een avond te lang opbleef, nog eentje had genomen, en merkte dat ik veel langer had geslapen dan de laatste dagen. Toch slaagde ik erin dat gisteren niet te doen, waardoor ik na 5 uurtjes slaap uit bed moest. En dan viel de euro, hé! Plus dook de angst terug op. Als ik begin wakker te worden van de pijn, dan zit het dus helemaal niet goed eigenlijk... 

Gelukkig dus dat deze week de testen doorgaan ( kon dat echt niet wat sneller? ) en ik -hopelijk- niet te lang meer ga moeten wachten op enig - laat ons hopen positief - antwoord... 

Alle vermoedens die Killroy had, lijken wel te kloppen : door zwelling van de klieren waarschijnlijk een druk op zenuwen, waardoor de pijn alle kanten uitstraalt. Zeker nu ik te horen kreeg van de huisarts dat op de laatste scan zo goed als niks was veranderd tgo de eerste. Want deze morgen was het geen optie even te draaien en verder te slapen. gelijk welke houding ik ook aannam, de druk was te groot, en de pijn te wakker, met gevolg ik dus ook... 

Dan vraag je je wel af waar dat rotbeest zit... Goed verstopt dus! Deze keer is het vechten tegen een onzichtbare vijand blijkbaar. Echt kut, eigenlijk, hoor!!! 

Nu ja : de boodschap is dus : pijnstilling nemen op tijd, en dus ook voor het slapengaan want mijn theorie "als je slaapt voel je niks" klopt dus duidelijk niet! :D 

En verder doen zoals we bezig zijn, of nog net iets meer dan dat : volle bak proberen te genieten van elke dag, nog iets meer de moed samenrapen om toch dat "Benidorm Bastard" karretje van stal te halen- ook alleen - en meer buiten te komen. Misschien extra op dagen dat ik me zit te ergeren aan de eeuwige werken in onze straat waar we kwamen wonen voor de "rust"... :p 

Gisteren alvast van het begin van de lente genoten met Kyran! Een beetje tegen de zin eerst - BB karretje is nog niet echt mijn vriendje - maar uiteindelijk toch samen de stad ingetrokken. Achteraf was ik toch heel content de stap te hebben genomen, en ik dus niet alleen! Kyran straalde! na een paar - broodnodige - kleine boodschapjes op ons lijstje, bij 't Appel een heerlijke wafel gaan eten, en terwijl zelfs een leuk gesprekje gehad met een hele lieve oudere dame - bleek een lerares op rust te zijn - gehad. ( Ik hou van de wijsheid van sommigen die wat langer in het leven staan dan ikzelf ) Onze batterijtjes waren weer wat opgeladen, buikjes wat bijgevuld, en de zon was nog niet gaan lopen, dus mocht Kyran z'n afspraak met het koor voor een keertje inruilen en gingen we nog wat "toeren" tot het zonnetje onderdook en het te fris werd. We waren nog net op tijd om nog een nieuw inktlintje op de kop te tikken voor onze pas verworven oude leuke typemachine, de kers op de taart van onze zaterdagnamiddag! En aangezien de vermoeidheid begon toe te slaan, en ergens iets gaan eten ik niet meer zag zitten, maakten we het ons makkelijk met een quiche, lekker de oven in en geen werk! Enkel volgende keer een betere kopen, lol, want echt lekker was ie niet. Maar dat maken we deze avond weer goed met een heerlijke boterpuree, romanescokool en roggevleugel! u

Ook vandaag is de zon al van de partij : pas 8u30 en ze piept al heerlijk binnen in mijn crearuimte - waar ik nu zit te bloggen - dus met wat geluk straks samen met de zoon een beetje lente-opkuis in ons tuintje straks. Rustig, zonder haast, elke dag een beetje, en we komen er wel weer... Nog eventjes die knop op nul laten tot dinsdag.

Maar ook dan hebben we weer iets om naar uit te kijken, want woensdag mag ik mijn held gaan bewonderen in een schooltoneelstukje van Roald Dahl uit de "GVR" (De grote vriendelijke reus ) waar hij twee rolletjes in speelt, waarvan een hoofdrolletje als een van de "GVR"en in het stuk! Can't waaaaaiiiitttt!!!!!! 

Ookal ben ik bang, ookal heb ik pijn : ik blijf erbij : aan alle negatieve dingen hangt een staartje met iets positiefs... ;) 

Dus ook dit keer weer : niet vergeten, lieve lezertjes : Heel belangrijk!!!! ( Zelfs belangrijker dan het nieuws op radio en TV :p ) 

CARPE DIEM!!!!! 

 

 

 

08:45 Gepost door Véke in Blog | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

Sterke Madam ! Diep respect !

Ik duim mee voor een heel goede uitslag

Groetjes
Gerda

Gepost door: Gerda | 26-03-17

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.